एवं विधं वस्तु आभिजात्यं प्रचक्षते आभिजात्याभिधानं गुणं वर्णयन्ति । श्रुतिः श्रवणेन्द्रियं तत्र पेशलता रामणीयकं तेन शालते श्लाघते यत्तथोक्तम् । सुरपर्शमिव चेतसा मनसा सुस्पर्शमिव । सुखेन स्पृश्यत इवेत्यतिशयोक्तिरियम् । यस्मादुभयमपि स्पर्शयोग्यत्वे सति सौकुमार्यात् किमपि चेतसि स्पर्शसुखमर्पयतीव । यतः स्वभावमसृणच्छायम् अहार्यश्लक्ष्णकान्ति यत्तद् आभिजात्यं कथयन्तीत्यर्थः । यथा ज्योतिर्लेखावलयि गलितं यस्य बर्हं भवानी पुत्रप्रीत्या कुवलयदलप्रापि कर्णे करोति
evaṃ vidhaṃ vastu ābhijātyaṃ pracakṣate ābhijātyābhidhānaṃ guṇaṃ varṇayanti / śrutiḥ śravaṇendriyaṃ tatra peśalatā rāmaṇīyakaṃ tena śālate ślāghate yattathoktam / suraparśamiva cetasā manasā susparśamiva / sukhena spṛśyata ivetyatiśayoktiriyam / yasmādubhayamapi sparśayogyatve sati saukumāryāt kimapi cetasi sparśasukhamarpayatīva / yataḥ svabhāvamasṛṇacchāyam ahāryaślakṣṇakānti yattad ābhijātyaṃ kathayantītyarthaḥ / yathā jyotirlekhāvalayi galitaṃ yasya barhaṃ bhavānī putraprītyā kuvalayadalaprāpi karṇe karoti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.