परो द्वितीयः प्रत्ययप्रकारः कामप्यपूर्वां शब्दवक्रतामाबध्नाति वाचकवक्रतां विदधाति । कीदृक्---आगमादिपरिस्पन्दसुन्दरः । आगमो मुमादिरादिर्यस्य स तथोक्तः, तस्यागमादेः परिस्पन्दः स्वविलसितं तेन सुन्दरः सुकुमारः । कीदृशीं शब्दवक्रताम्---बन्धच्छायाविधायिनीं संनिवेशकान्तिकारिणीमित्यर्थः । यथा जाने सख्यास्तव मयि मनः संभृतस्नेहमस्मा- दित्थंभूतां प्रथमविरहे तामहं तर्कयामि । वाचालं मां न खलु सुभगंमन्यभावः करोति प्रत्यक्षं ते निखिलमचिराद् भ्रातरुक्तं मया यद्
paro dvitīyaḥ pratyayaprakāraḥ kāmapyapūrvāṃ śabdavakratāmābadhnāti vācakavakratāṃ vidadhāti / kīdṛk---āgamādiparispandasundaraḥ / āgamo mumādirādiryasya sa tathoktaḥ, tasyāgamādeḥ parispandaḥ svavilasitaṃ tena sundaraḥ sukumāraḥ / kīdṛśīṃ śabdavakratām---bandhacchāyāvidhāyinīṃ saṃniveśakāntikāriṇīmityarthaḥ / yathā jāne sakhyāstava mayi manaḥ saṃbhṛtasnehamasmā- ditthaṃbhūtāṃ prathamavirahe tāmahaṃ tarkayāmi / vācālaṃ māṃ na khalu subhagaṃmanyabhāvaḥ karoti pratyakṣaṃ te nikhilamacirād bhrātaruktaṃ mayā yad
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.