सज्जयति सुरभिमासो न तावदर्पयति युवतिजनलक्ष्यसहान् । अभीनवसहकारमुखान् नवपल्लवपत्रलाननङ्गस्य शरान् ॥ इति छाया ॥ एवंविधविषये स्वाभाविकसौकुमार्यप्राधान्येन वर्ण्यमानस्य वस्तुनस्तदाच्छादनभयादेव न भूयसा तत्कविभिरलङ्करणमुपनिबध्यते । यदि वा कदाचिदुपनिबध्यते तत्तदेव स्वाभाविकं सौकुमार्यं सुतरां समुन्मीलयितुम्, न पुनरलङ्कारवैचित्र्योपपत्तये । यथा धौताञ्जने च नयने स्फटिकाच्छकान्तिर्- गण्डस्थली विगतकृत्रिमरागमोष्ठम् । अङ्गानि दन्तिशिशुदन्तविनिर्मलानि किं यन्न सुन्दरमभुत्तरुणीजनस्य
sajjayati surabhimāso na tāvadarpayati yuvatijanalakṣyasahān / abhīnavasahakāramukhān navapallavapatralānanaṅgasya śarān // iti chāyā // evaṃvidhaviṣaye svābhāvikasaukumāryaprādhānyena varṇyamānasya vastunastadācchādanabhayādeva na bhūyasā tatkavibhiralaṅkaraṇamupanibadhyate / yadi vā kadācidupanibadhyate tattadeva svābhāvikaṃ saukumāryaṃ sutarāṃ samunmīlayitum, na punaralaṅkāravaicitryopapattaye / yathā dhautāñjane ca nayane sphaṭikācchakāntir- gaṇḍasthalī vigatakṛtrimarāgamoṣṭham / aṅgāni dantiśiśudantavinirmalāni kiṃ yanna sundaramabhuttaruṇījanasya
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.