वणिज ऊचुः । न खलु शक्यते विलम्बयितुम् अपि वहनं कुत एव निवर्तयितुम् अतिशीघ्रवाहित्वाद् वहनस्य प्रतिकूलत्वाच् च मारुतस्येति ॥ अथ व्यतीत्य तम् अपि समुद्रं सुवर्णप्रभानुरञ्जितप्रचलोर्मिमालम् अग्निज्वालाकपिलसलिलम् अपरं समुद्रम् आलोक्य सविस्मयकौतूहलास् ते वणिजः सुपारगं पप्रच्छुः । बालार्कलक्ष्म्येव कृताङ्गरागैः समुन्नमद्भिः सलिलैर् अनीलैः । ज्वलन् महान् अग्निर् इवावभाति को नाम कस्माच् च महार्णवो ऽयम्
vaṇija ūcuḥ / na khalu śakyate vilambayitum api vahanaṃ kuta eva nivartayitum atiśīghravāhitvād vahanasya pratikūlatvāc ca mārutasyeti // atha vyatītya tam api samudraṃ suvarṇaprabhānurañjitapracalormimālam agnijvālākapilasalilam aparaṃ samudram ālokya savismayakautūhalās te vaṇijaḥ supāragaṃ papracchuḥ / bālārkalakṣmyeva kṛtāṅgarāgaiḥ samunnamadbhiḥ salilair anīlaiḥ / jvalan mahān agnir ivāvabhāti ko nāma kasmāc ca mahārṇavo 'yam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.