तच् छ्रुत्वा स राजा पुत्रप्रियत्वात् किं चित् तान् एव प्रत्य् अप्रीतमनाः कार्यानुरोधात् सावेगवद् एवम् इत्य् उक्त्वा समनुनेष्यञ् छिबीन् उवाच । जाने दानप्रसङ्गव्यसनितां नीतिक्रमानपेक्षां विश्वंतरस्य न चैष क्रमो राज्यधुरि संनियुक्तस्य । दत्तं त्व् अनेन स्वं हस्तिनं वान्तकल्पं कः प्रत्याहरिष्यति । अपि तु तथाहम् एनं करिष्ये यथा दाने मात्रां ज्ञास्यति । तद् अलम् अत्र वः संरम्भेणेति ॥ शिबय ऊचुः । न खलु महाराज परिभाषणामात्रसाध्यो ऽस्मिन्न् अर्थे विश्वंतर इति ॥ संजय उवाच । अथ किम् अन्यद् अत्र मया शक्यं कर्तुम् । दोषप्रवृत्तेर् विमुखस्य यस्य गुणप्रसङ्गा व्यसनीक्रियन्ते । बन्धो वधो वात्मसुतस्य तस्य किं निष्क्रयः स्याद् द्विरदस्य तस्य
tac chrutvā sa rājā putrapriyatvāt kiṃ cit tān eva praty aprītamanāḥ kāryānurodhāt sāvegavad evam ity uktvā samanuneṣyañ chibīn uvāca / jāne dānaprasaṅgavyasanitāṃ nītikramānapekṣāṃ viśvaṃtarasya na caiṣa kramo rājyadhuri saṃniyuktasya / dattaṃ tv anena svaṃ hastinaṃ vāntakalpaṃ kaḥ pratyāhariṣyati / api tu tathāham enaṃ kariṣye yathā dāne mātrāṃ jñāsyati / tad alam atra vaḥ saṃrambheṇeti // śibaya ūcuḥ / na khalu mahārāja paribhāṣaṇāmātrasādhyo 'sminn arthe viśvaṃtara iti // saṃjaya uvāca / atha kim anyad atra mayā śakyaṃ kartum / doṣapravṛtter vimukhasya yasya guṇaprasaṅgā vyasanīkriyante / bandho vadho vātmasutasya tasya kiṃ niṣkrayaḥ syād dviradasya tasya
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.