यत् ते चन्द्रं कश्यप रोचनावद् यत् संहितं पुष्कलं चित्रभानु यस्मिन्त् सूर्या आर्पिताः सप्त साकम् । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद् वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥१०॥ १२
yat te candraṃ kaśyapa rocanāvad yat saṃhitaṃ puṣkalaṃ citrabhānu yasmint sūryā ārpitāḥ sapta sākam | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti | ud vepaya rohita pra kṣiṇīhi brahmajyasya prati muñca pāśān ||10|| 12
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
What of thee, O Kaçyapa, is bright (candrá), full of shining (rocanā́vant), what that is combined (saṁhitá), splendid (puṣkalá), of wondrous light, in which seven suns are set (ā́rpita) together—against that god etc. etc.
Translated by William Dwight Whitney (1905)