Atharvaveda Saṃhitā (Śaunaka) 13

उदेहि वाजिन् यो अप्स्व् अन्तर् इदं राष्ट्रं प्र विश सूनृतावत् । यो रोहितो विश्वम् इदं जजान स त्वा राष्ट्राय सुभृतं बिभर्तु ॥१॥

udehi vājin yo apsv antar idaṃ rāṣṭraṃ pra viśa sūnṛtāvat | yo rohito viśvam idaṃ jajāna sa tvā rāṣṭrāya subhṛtaṃ bibhartu ||1||

उद् वाज आ गन् यो अप्स्व् अन्तर् विश आ रोह त्वद्योनयो याः । सोमं दधानो ऽप ओषधीर् गाश् चतुष्पदो द्विपद आ वेशयेह ॥२॥

ud vāja ā gan yo apsv antar viśa ā roha tvadyonayo yāḥ | somaṃ dadhāno 'pa oṣadhīr gāś catuṣpado dvipada ā veśayeha ||2||

यूयम् उग्रा मरुतः पृश्निमातर इन्द्रेण युजा प्र मृणीत शत्रून् । आ वो रोहितः शृणवत् सुदानवस् त्रिषप्तासो मरुतः स्वादुसंमुदः ॥३॥

yūyam ugrā marutaḥ pṛśnimātara indreṇa yujā pra mṛṇīta śatrūn | ā vo rohitaḥ śṛṇavat sudānavas triṣaptāso marutaḥ svādusaṃmudaḥ ||3||

रुहो रुरोह रोहित आ रुरोह गर्भो जनीनां जनुषाम् उपस्थम् । ताभिः संरब्धम् अन्व् अविन्दन् षड् उर्वीर् गातुं प्रपश्यन्न् इह राष्ट्रम् आहाः ॥४॥

ruho ruroha rohita ā ruroha garbho janīnāṃ januṣām upastham | tābhiḥ saṃrabdham anv avindan ṣaḍ urvīr gātuṃ prapaśyann iha rāṣṭram āhāḥ ||4||

आ ते राष्ट्रम् इह रोहितो ऽहार्षीद् व्य् आस्थन् मृधो अभयं ते अभूत् । तस्मै ते द्यावापृथिवी रेवतीभिः कामं दुहाताम् इह शक्वरीभिः ॥५॥

ā te rāṣṭram iha rohito 'hārṣīd vy āsthan mṛdho abhayaṃ te abhūt | tasmai te dyāvāpṛthivī revatībhiḥ kāmaṃ duhātām iha śakvarībhiḥ ||5||

रोहितो द्यावापृथिवी जजान तत्र तन्तुं परमेष्ठी ततान । तत्र शिश्रिये ऽज एकपादो ऽदृंहद् द्यावापृथिवी बलेन ॥६॥

rohito dyāvāpṛthivī jajāna tatra tantuṃ parameṣṭhī tatāna | tatra śiśriye 'ja ekapādo 'dṛṃhad dyāvāpṛthivī balena ||6||

रोहितो द्यावापृथिवी अदृंहत् तेन स्व स्तभितं तेन नाकः । तेनान्तरिक्षं विमिता रजांसि तेन देवा अमृतम् अन्व् अविन्दन् ॥७॥

rohito dyāvāpṛthivī adṛṃhat tena sva stabhitaṃ tena nākaḥ | tenāntarikṣaṃ vimitā rajāṃsi tena devā amṛtam anv avindan ||7||

वि रोहितो अमृशद् विश्वरूपं समाकुर्वाणः प्ररुहो रुहश् च । दिवं रूढ्वा महता महिम्ना सं ते राष्ट्रम् अनक्तु पयसा घृतेन ॥८॥

vi rohito amṛśad viśvarūpaṃ samākurvāṇaḥ praruho ruhaś ca | divaṃ rūḍhvā mahatā mahimnā saṃ te rāṣṭram anaktu payasā ghṛtena ||8||

यास् ते रुहः प्ररुहो यास् त आरुहो याभिर् आपृणासि दिवम् अन्तरिक्षम् । तासां ब्रह्मणा पयसा ववृधानो विशि राष्ट्रे जागृहि रोहितस्य ॥९॥

yās te ruhaḥ praruho yās ta āruho yābhir āpṛṇāsi divam antarikṣam | tāsāṃ brahmaṇā payasā vavṛdhāno viśi rāṣṭre jāgṛhi rohitasya ||9||

यस् ते विशस् तपसः संबभूवुर् वत्सं गायत्रीम् अनु ता इहागुः । तास् त्वा विशन्तु मनसा शिवेन संमाता वत्सो अभ्य् एतु रोहितः ॥१०॥ १

yas te viśas tapasaḥ saṃbabhūvur vatsaṃ gāyatrīm anu tā ihāguḥ | tās tvā viśantu manasā śivena saṃmātā vatso abhy etu rohitaḥ ||10|| 1

ऊर्ध्वो रोहितो अधि नाके अस्थाद् विश्वा रूपाणि जनयन् युवा कविः । तिग्मेनाग्निर् ज्योतिषा वि भाति तृतीये चक्रे रजसि प्रियाणि ॥११॥

ūrdhvo rohito adhi nāke asthād viśvā rūpāṇi janayan yuvā kaviḥ | tigmenāgnir jyotiṣā vi bhāti tṛtīye cakre rajasi priyāṇi ||11||

सहस्रशृङ्गो वृषभो जातवेदा घृताहुतः सोमपृष्ठः सुवीरः । मा मा हासीन् नाथितो नेत् त्वा जहानि गोपोषं च मे वीरपोषं च धेहि ॥१२॥

sahasraśṛṅgo vṛṣabho jātavedā ghṛtāhutaḥ somapṛṣṭhaḥ suvīraḥ | mā mā hāsīn nāthito net tvā jahāni gopoṣaṃ ca me vīrapoṣaṃ ca dhehi ||12||

रोहितो यज्ञस्य जनिता मुखं च रोहिताय वाचा श्रोत्रेण मनसा जुहोमि । रोहितं देवा यन्ति सुमनस्यमानाः स मा रोहैः सामित्यै रोहयतु ॥१३॥

rohito yajñasya janitā mukhaṃ ca rohitāya vācā śrotreṇa manasā juhomi | rohitaṃ devā yanti sumanasyamānāḥ sa mā rohaiḥ sāmityai rohayatu ||13||

रोहितो यज्ञं व्य् अदधाद् विश्वकर्मणे तस्मात् तेजांस्य् उप मेमान्य् आगुः । वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥१४॥

rohito yajñaṃ vy adadhād viśvakarmaṇe tasmāt tejāṃsy upa memāny āguḥ | voceyaṃ te nābhiṃ bhuvanasyādhi majmani ||14||

आ त्वा रुरोह बृहत्य् उत पङ्क्तिर् आ ककुब् वर्चसा जातवेदः । आ त्वा रुरोहोष्णिहाक्षरो वषट्कार आ त्वा रुरोह रोहितो रेतसा सह ॥१५॥

ā tvā ruroha bṛhaty uta paṅktir ā kakub varcasā jātavedaḥ | ā tvā rurohoṣṇihākṣaro vaṣaṭkāra ā tvā ruroha rohito retasā saha ||15||

अयं वस्ते गर्भं पृथिव्या दिवं वस्ते ऽयम् अन्तरिक्षम् । अयं ब्रध्नस्य विष्टपि स्वर् लोकान् व्य् आनशे ॥१६॥

ayaṃ vaste garbhaṃ pṛthivyā divaṃ vaste 'yam antarikṣam | ayaṃ bradhnasya viṣṭapi svar lokān vy ānaśe ||16||

वाचस् पते पृथिवी नः स्योना स्योना योनिस् तल्पा नः सुशेवा । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्य् अग्निर् आयुषा वर्चसा दधातु ॥१७॥

vācas pate pṛthivī naḥ syonā syonā yonis talpā naḥ suśevā | ihaiva prāṇaḥ sakhye no astu taṃ tvā parameṣṭhin pary agnir āyuṣā varcasā dadhātu ||17||

वाचस् पत ऋतवः पञ्च ये नौ वैश्वकर्मणाः परि ये संबभूवुः । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् परि रोहित आयुषा वर्चसा दधातु ॥१८॥

vācas pata ṛtavaḥ pañca ye nau vaiśvakarmaṇāḥ pari ye saṃbabhūvuḥ | ihaiva prāṇaḥ sakhye no astu taṃ tvā parameṣṭhin pari rohita āyuṣā varcasā dadhātu ||18||

वाचस् पते सौमनसं मनश् च गोष्ठे नो गा जनय योनिषु प्रजाः । इहैव प्राणः सख्ये नो अस्तु तं त्वा परमेष्ठिन् पर्य् अहम् आयुषा वर्चसा दधातु ॥१९॥

vācas pate saumanasaṃ manaś ca goṣṭhe no gā janaya yoniṣu prajāḥ | ihaiva prāṇaḥ sakhye no astu taṃ tvā parameṣṭhin pary aham āyuṣā varcasā dadhātu ||19||

परि त्वा धात् सविता देवो अग्निर् वर्चसा मित्रावरुणाव् अभि त्वा । सर्वा अरातीर् अवक्रामन्न् एहीदं राष्ट्रम् अकरः सुनृतावत् ॥२०॥ २

pari tvā dhāt savitā devo agnir varcasā mitrāvaruṇāv abhi tvā | sarvā arātīr avakrāmann ehīdaṃ rāṣṭram akaraḥ sunṛtāvat ||20|| 2

यं त्वा पृषती रथे प्रष्टिर् वहति रोहित । शुभा यासि रिणन्न् अपः ॥२१॥

yaṃ tvā pṛṣatī rathe praṣṭir vahati rohita | śubhā yāsi riṇann apaḥ ||21||

अनुव्रता रोहिणी रोहितस्य सूरिः सुवर्णा बृहती सुवर्चाः । तया वाजान् विश्वरूपां जयेम तया विश्वाः पृतना अभि ष्याम ॥२२॥

anuvratā rohiṇī rohitasya sūriḥ suvarṇā bṛhatī suvarcāḥ | tayā vājān viśvarūpāṃ jayema tayā viśvāḥ pṛtanā abhi ṣyāma ||22||

इदं सदो रोहिणी रोहितस्यासौ पन्थाः पृषती येन याति । तां गन्धर्वाः कश्यपा उन् नयन्ति तां रक्षन्ति कवयो ऽप्रमादम् ॥२३॥

idaṃ sado rohiṇī rohitasyāsau panthāḥ pṛṣatī yena yāti | tāṃ gandharvāḥ kaśyapā un nayanti tāṃ rakṣanti kavayo 'pramādam ||23||

सूर्यस्याश्वा हरयः केतुमन्तः सदा वहन्त्य् अमृताः सुखं रथम् । घृतपावा रोहितो भ्राजमानो दिवं देवः पृषतीम् आ विवेश ॥२४॥

sūryasyāśvā harayaḥ ketumantaḥ sadā vahanty amṛtāḥ sukhaṃ ratham | ghṛtapāvā rohito bhrājamāno divaṃ devaḥ pṛṣatīm ā viveśa ||24||

यो रोहितो वृषभस् तिग्मशृङ्गः पर्य् अग्निं परि सूर्यं बभूव । यो विष्टभ्नाति पृथिवीं दिवं च तस्माद् देवा अधि सृष्टीः सृजन्ते ॥२५॥

yo rohito vṛṣabhas tigmaśṛṅgaḥ pary agniṃ pari sūryaṃ babhūva | yo viṣṭabhnāti pṛthivīṃ divaṃ ca tasmād devā adhi sṛṣṭīḥ sṛjante ||25||

रोहितो दिवम् आरुहन् महतः पर्य् अर्णवात् । सर्वो रुरोह रोहितो रुहः ॥२६॥

rohito divam āruhan mahataḥ pary arṇavāt | sarvo ruroha rohito ruhaḥ ||26||

वि मिमीष्व पयस्वतीं घृताचीं देवानां धेनुर् अनपस्पृग् एषा । इन्द्रः सोमं पिबतु क्षेमो अस्त्व् अग्निः प्र स्तौतु वि मृधो नुदस्व ॥२७॥

vi mimīṣva payasvatīṃ ghṛtācīṃ devānāṃ dhenur anapaspṛg eṣā | indraḥ somaṃ pibatu kṣemo astv agniḥ pra stautu vi mṛdho nudasva ||27||

समिद्धो अग्निः समिधानो घृतवृद्धो घृताहुतः । अभीषाट् विश्वाषाड् अग्निः सपत्नान् हन्तु ये मम ॥२८॥

samiddho agniḥ samidhāno ghṛtavṛddho ghṛtāhutaḥ | abhīṣāṭ viśvāṣāḍ agniḥ sapatnān hantu ye mama ||28||

हन्त्व् एनान् प्र दहत्व् अरिर् यो नः पृतन्यति । क्रव्यादाग्निना वयं सपत्नान् प्र दहामसि ॥२९॥

hantv enān pra dahatv arir yo naḥ pṛtanyati | kravyādāgninā vayaṃ sapatnān pra dahāmasi ||29||

अवाचीनान् अव जहीन्द्र वज्रेण बाहुमान् । अधा सपत्नान् मामकान् अग्नेस् तेजोभिर् आदिषि ॥३०॥ ३

avācīnān ava jahīndra vajreṇa bāhumān | adhā sapatnān māmakān agnes tejobhir ādiṣi ||30|| 3

अग्ने सपत्नान् अधरान् पादयास्मद् व्यथया सजातम् उत्पिपानं बृहस्पते । इन्द्राग्नी मित्रावरुणाव् अधरे पद्यन्ताम् अप्रतिमन्यूयमानाः ॥३१॥

agne sapatnān adharān pādayāsmad vyathayā sajātam utpipānaṃ bṛhaspate | indrāgnī mitrāvaruṇāv adhare padyantām apratimanyūyamānāḥ ||31||

उद्यंस् त्वं देव सूर्य सपत्नान् अव मे जहि । अवैनान् अश्मना जहि ते यन्त्व् अधमं तमः ॥३२॥

udyaṃs tvaṃ deva sūrya sapatnān ava me jahi | avainān aśmanā jahi te yantv adhamaṃ tamaḥ ||32||

वत्सो विराजो वृषभो मतीनाम् आ रुरोह शुक्रपृष्ठो ऽन्तरिक्षम् । घृतेनार्कम् अभ्य् अर्चन्ति वत्सं ब्रह्म सन्तं ब्रह्मणा वर्धयन्ति ॥३३॥

vatso virājo vṛṣabho matīnām ā ruroha śukrapṛṣṭho 'ntarikṣam | ghṛtenārkam abhy arcanti vatsaṃ brahma santaṃ brahmaṇā vardhayanti ||33||

दिवं च रोह पृथिवीं च रोह राष्ट्रं च रोह द्रविणं च रोह । प्रजां च रोहामृतं च रोह रोहितेन तन्वं सं स्पृषस्व ॥३४॥

divaṃ ca roha pṛthivīṃ ca roha rāṣṭraṃ ca roha draviṇaṃ ca roha | prajāṃ ca rohāmṛtaṃ ca roha rohitena tanvaṃ saṃ spṛṣasva ||34||

ये देवा राष्ट्रभृतो ऽभितो यन्ति सूर्यम् । तैष् टे रोहितः सम्विदानो राष्ट्रं दधातु सुमनस्यमानः ॥३५॥

ye devā rāṣṭrabhṛto 'bhito yanti sūryam | taiṣ ṭe rohitaḥ samvidāno rāṣṭraṃ dadhātu sumanasyamānaḥ ||35||

उत् त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्य् अध्वगतो हरयस् त्वा वहन्ति । तिरः समुद्रम् अति रोचसे ऽर्णवम् ॥३६॥

ut tvā yajñā brahmapūtā vahanty adhvagato harayas tvā vahanti | tiraḥ samudram ati rocase 'rṇavam ||36||

रोहिते द्यावापृथिवी अधि श्रिते वसुजिति गोजिति संधनाजिति । सहस्रं यस्य जनिमानि सप्त च वोचेयं ते नाभिं भुवनस्याधि मज्मनि ॥३७॥

rohite dyāvāpṛthivī adhi śrite vasujiti gojiti saṃdhanājiti | sahasraṃ yasya janimāni sapta ca voceyaṃ te nābhiṃ bhuvanasyādhi majmani ||37||

यशा यासि प्रदिशो दिशश् च यशाः पशूनाम् उत चर्षणीनाम् । यशाः पृथिव्या अदित्या उपस्थे ऽहं भूयासं सवितेव चारुः ॥३८॥

yaśā yāsi pradiśo diśaś ca yaśāḥ paśūnām uta carṣaṇīnām | yaśāḥ pṛthivyā adityā upasthe 'haṃ bhūyāsaṃ saviteva cāruḥ ||38||

अमुत्र सन्न् इह वेत्थेतः संस् तानि पश्यसि । इतः पश्यन्ति रोचनं दिवि सूर्यं विपश्चितम् ॥३९॥

amutra sann iha vetthetaḥ saṃs tāni paśyasi | itaḥ paśyanti rocanaṃ divi sūryaṃ vipaścitam ||39||

देवो देवान् मर्चयस्य् अन्तश् चरस्य् अर्णवे । समानम् अग्निम् इन्धते तं विदुः कवयः परे ॥४०॥ ४

devo devān marcayasy antaś carasy arṇave | samānam agnim indhate taṃ viduḥ kavayaḥ pare ||40|| 4

अवः परेण पर एनावरेण पदा वत्सं बिब्रती गौर् उद् अस्थात् । सा कद्रीची कं स्विद् अर्धं परागात् क्व स्वित् सूते नहि यूथे अस्मिन् ॥४१॥

avaḥ pareṇa para enāvareṇa padā vatsaṃ bibratī gaur ud asthāt | sā kadrīcī kaṃ svid ardhaṃ parāgāt kva svit sūte nahi yūthe asmin ||41||

एकपदी द्विपदी सा चतुष्पद्य् अष्टापदी नवपदी बभूवुषी । सहस्राक्षरा भुवनस्य पङ्क्तिस् तस्याः समुद्रा अधि वि क्षरन्ति ॥४२॥

ekapadī dvipadī sā catuṣpady aṣṭāpadī navapadī babhūvuṣī | sahasrākṣarā bhuvanasya paṅktis tasyāḥ samudrā adhi vi kṣaranti ||42||

आरोहन् द्याम् अमृतः प्राव मे वचः । उत् त्वा यज्ञा ब्रह्मपूता वहन्त्य् अध्वगतो हरयस् त्वा वहन्ति ॥४३॥

ārohan dyām amṛtaḥ prāva me vacaḥ | ut tvā yajñā brahmapūtā vahanty adhvagato harayas tvā vahanti ||43||

वेद तत् ते अमर्त्य यत् त आक्रमणं दिवि । यत् ते सधस्थं परमे व्योमन् ॥४४॥

veda tat te amartya yat ta ākramaṇaṃ divi | yat te sadhasthaṃ parame vyoman ||44||

सूर्यो द्यां सूर्यः पृठिवीं सूर्य आपोऽति पश्यति । सूर्यो भूतस्यैकं चक्षुर् आ रुरोह दिवं महीम् ॥४५॥

sūryo dyāṃ sūryaḥ pṛṭhivīṃ sūrya āpo'ti paśyati | sūryo bhūtasyaikaṃ cakṣur ā ruroha divaṃ mahīm ||45||

उर्वीर् आसन् परिधयो वेदिर् भूमिर् अकल्पत । तत्रैताव् अग्नी आधत्त हिमं घ्रंसं च रोहितः ॥४६॥

urvīr āsan paridhayo vedir bhūmir akalpata | tatraitāv agnī ādhatta himaṃ ghraṃsaṃ ca rohitaḥ ||46||

हिमं घ्रंसं चाधाय यूपान् कृत्वा पर्वतान् । वर्षाज्याव् अग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥४७॥

himaṃ ghraṃsaṃ cādhāya yūpān kṛtvā parvatān | varṣājyāv agnī ījāte rohitasya svarvidaḥ ||47||

स्वर्विदो रोहितस्य ब्रह्मणाग्निः सम् इध्यते । तस्माद् घ्रंसस् तस्माद् धिमस् तस्माद् यज्ञो ऽजायत ॥४८॥

svarvido rohitasya brahmaṇāgniḥ sam idhyate | tasmād ghraṃsas tasmād dhimas tasmād yajño 'jāyata ||48||

ब्रह्मणाग्नी वावृधानौ ब्रह्मवृद्धौ ब्रह्माहुतौ । ब्रह्मेद्धाव् अग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥४९॥

brahmaṇāgnī vāvṛdhānau brahmavṛddhau brahmāhutau | brahmeddhāv agnī ījāte rohitasya svarvidaḥ ||49||

सत्ये अन्यः समाहितो ऽप्स्व् अन्यः सम् इध्यते । ब्रह्मेद्धाव् अग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥५०॥ ५

satye anyaḥ samāhito 'psv anyaḥ sam idhyate | brahmeddhāv agnī ījāte rohitasya svarvidaḥ ||50|| 5

यं वातः परिशुम्भति यं वेन्द्रो ब्रह्मणस्पतिः । ब्रह्मेद्धावग्नी ईजाते रोहितस्य स्वर्विदः ॥५१॥

yaṃ vātaḥ pariśumbhati yaṃ vendro brahmaṇaspatiḥ | brahmeddhāvagnī ījāte rohitasya svarvidaḥ ||51||

वेदिं भूमिं कल्पयित्वा दिवं कृत्वा दक्षिणाम् । घ्रंसं तद् अग्निं कृत्वा चकार विश्वम् आत्मन्वद् वर्षेणाज्येन रोहितः ॥५२॥

vediṃ bhūmiṃ kalpayitvā divaṃ kṛtvā dakṣiṇām | ghraṃsaṃ tad agniṃ kṛtvā cakāra viśvam ātmanvad varṣeṇājyena rohitaḥ ||52||

वर्षम् आजम् घ्रंसो अग्निर् वेदिर् भूमिर् अकल्पत । तत्रैतान् पर्वतान् अग्निर् गीर्भिर् ऊर्ध्वां अकल्पयत् ॥५३॥

varṣam ājam ghraṃso agnir vedir bhūmir akalpata | tatraitān parvatān agnir gīrbhir ūrdhvāṃ akalpayat ||53||

गीर्भिर् ऊर्ध्वान् कल्पयित्वा रोहितो भूमिम् अब्रवीत् । त्वयीदं सर्वं जायतां यद् भूतं यच् च भाव्यम् ॥५४॥

gīrbhir ūrdhvān kalpayitvā rohito bhūmim abravīt | tvayīdaṃ sarvaṃ jāyatāṃ yad bhūtaṃ yac ca bhāvyam ||54||

स यज्ञः प्रथमो भूतो भव्यो अजायत । तस्माद् ध जज्ञ इदं सर्वं यत् किं चेदं विरोचते रोहितेन ऋषिणाभृतम् ॥५५॥

sa yajñaḥ prathamo bhūto bhavyo ajāyata | tasmād dha jajña idaṃ sarvaṃ yat kiṃ cedaṃ virocate rohitena ṛṣiṇābhṛtam ||55||

यश् च गां पदा स्फुरति प्रत्यङ् सूर्यं च मेहति । तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवो ऽपरम् ॥५६॥

yaś ca gāṃ padā sphurati pratyaṅ sūryaṃ ca mehati | tasya vṛścāmi te mūlaṃ na chāyāṃ karavo 'param ||56||

यो माभिछायम् अत्येषि मां चाग्निं चान्तरा । तस्य वृश्चामि ते मूलं न छायां करवो ऽपरम् ॥५७॥

yo mābhichāyam atyeṣi māṃ cāgniṃ cāntarā | tasya vṛścāmi te mūlaṃ na chāyāṃ karavo 'param ||57||

यो अद्य देव सूर्य त्वां च मां चान्तरायति । दुष्वप्न्यं तस्मिं छमलं दुरितानि च मृज्महे ॥५८॥

yo adya deva sūrya tvāṃ ca māṃ cāntarāyati | duṣvapnyaṃ tasmiṃ chamalaṃ duritāni ca mṛjmahe ||58||

मा प्र गाम पथो वयं मा यज्ञाद् इन्द्र सोमिनः । मान्त स्थुर् नो अरातयः ॥५९॥

mā pra gāma patho vayaṃ mā yajñād indra sominaḥ | mānta sthur no arātayaḥ ||59||

यो यज्ञस्य प्रसाधनस् तन्तुर् देवेष्व् आततः । तम् आहुतम् अशीमहि ॥६०॥ ६

yo yajñasya prasādhanas tantur deveṣv ātataḥ | tam āhutam aśīmahi ||60|| 6

उद् अस्य केतवो दिवि शुक्रा भ्राजन्त ईरते । आदित्यस्य नृचक्षसो महिव्रतस्य मीढुषः ॥१॥

ud asya ketavo divi śukrā bhrājanta īrate | ādityasya nṛcakṣaso mahivratasya mīḍhuṣaḥ ||1||

दिशां प्रज्ञानां स्वरयन्तम् अर्चिषा सुपक्षम् आशुं पतयन्तम् अर्णवे । स्तवाम सूर्यं भुवनस्य गोपां यो रश्मिभिर् दिश आभाति सर्वाः ॥२॥

diśāṃ prajñānāṃ svarayantam arciṣā supakṣam āśuṃ patayantam arṇave | stavāma sūryaṃ bhuvanasya gopāṃ yo raśmibhir diśa ābhāti sarvāḥ ||2||

यत् प्राङ् प्रत्यङ् स्वधया यासि शीभं नानारूपे अहनी कर्षि मायया । तद् आदित्य महि तत् ते महि श्रवो यद् एको विश्वं परि भूम जायसे ॥३॥

yat prāṅ pratyaṅ svadhayā yāsi śībhaṃ nānārūpe ahanī karṣi māyayā | tad āditya mahi tat te mahi śravo yad eko viśvaṃ pari bhūma jāyase ||3||

विपश्चितं तरणिं भ्राजमानं वहन्ति यं हरितः सप्त बह्वीः । स्रुताद् यम् अत्त्रिर् दिवम् उन्निनाय तं त्वा पश्यन्ति परियान्तम् आजिम् ॥४॥

vipaścitaṃ taraṇiṃ bhrājamānaṃ vahanti yaṃ haritaḥ sapta bahvīḥ | srutād yam attrir divam unnināya taṃ tvā paśyanti pariyāntam ājim ||4||

मा त्वा दभन् परियान्तम् आजिं स्वस्ति दुर्गां अति याहि शीभम् । दिवं च सूर्य पृथिवीं च देवीम् अहोरात्रे विमिमानो यद् एषि ॥५॥

mā tvā dabhan pariyāntam ājiṃ svasti durgāṃ ati yāhi śībham | divaṃ ca sūrya pṛthivīṃ ca devīm ahorātre vimimāno yad eṣi ||5||

स्वस्ति ते सूर्य चरसे रथाय येनोभाव् अन्तौ परियासि सद्यः । यं ते वहन्ति हरितो वहिष्ठाः शतम् अश्वा यदि वा सप्त बह्वीः ॥६॥

svasti te sūrya carase rathāya yenobhāv antau pariyāsi sadyaḥ | yaṃ te vahanti harito vahiṣṭhāḥ śatam aśvā yadi vā sapta bahvīḥ ||6||

सुखं सूर्य रथम् अंशुमन्तं स्योनं सुवह्निम् अधि तिष्ठ वाजिनम् । यं ते वहन्ति हरितो वहिष्ठाः शतम् अश्वा यदि वा सप्त बह्वीः ॥७॥

sukhaṃ sūrya ratham aṃśumantaṃ syonaṃ suvahnim adhi tiṣṭha vājinam | yaṃ te vahanti harito vahiṣṭhāḥ śatam aśvā yadi vā sapta bahvīḥ ||7||

सप्त सूर्यो हरितो यातवे रथे हिरण्यत्वचसो बृहतीर् अयुक्त । अमोचि शुक्रो रजसः परस्ताद् विधूय देवस् तमो दिवम् आरुहत् ॥८॥

sapta sūryo harito yātave rathe hiraṇyatvacaso bṛhatīr ayukta | amoci śukro rajasaḥ parastād vidhūya devas tamo divam āruhat ||8||

उत् केतुना बृहता देव आगन्न् अपावृक् तमो ऽभि ज्योतिर् अश्रैत् । दिव्यः सुपर्णः स वीरो व्य् अख्यद् अदितेः पुत्रो भुवनानि विश्वा ॥९॥

ut ketunā bṛhatā deva āgann apāvṛk tamo 'bhi jyotir aśrait | divyaḥ suparṇaḥ sa vīro vy akhyad aditeḥ putro bhuvanāni viśvā ||9||

उद्यन् रश्मीन् आ तनुषे विश्वा रुपाणि पुष्यसि । उभा समुद्रौ क्रतुना वि भासि सर्वांल् लोकान् परिभूर् भ्राजमानः ॥१०॥ ७

udyan raśmīn ā tanuṣe viśvā rupāṇi puṣyasi | ubhā samudrau kratunā vi bhāsi sarvāṃl lokān paribhūr bhrājamānaḥ ||10|| 7

पूर्वापरं चरतो माययैतौ शिशू क्रीडन्तौ परि यातो ऽर्णवम् । विश्वान्यो भुवना विचष्टे हैरण्यैर् अन्यं हरितो वहन्ति ॥११॥

pūrvāparaṃ carato māyayaitau śiśū krīḍantau pari yāto 'rṇavam | viśvānyo bhuvanā vicaṣṭe hairaṇyair anyaṃ harito vahanti ||11||

दिवि त्वात्त्रिर् अधारयत् सूर्या मासाय कर्तवे । स एषि सुधृतस् तपन् विश्वा भूतावचाकशत् ॥१२॥

divi tvāttrir adhārayat sūryā māsāya kartave | sa eṣi sudhṛtas tapan viśvā bhūtāvacākaśat ||12||

उभाव् अन्तौ सम् अर्षसि वत्सः संमातराव् इव । नन्व् एतद् इतः पुरा ब्रह्म देवा अमी विदुः ॥१३॥

ubhāv antau sam arṣasi vatsaḥ saṃmātarāv iva | nanv etad itaḥ purā brahma devā amī viduḥ ||13||

यत् समुद्रम् अनु श्रितं तत् सिषासति सूर्यः । अध्वास्य विततो महान् पूर्वश् चापरश् च यः ॥१४॥

yat samudram anu śritaṃ tat siṣāsati sūryaḥ | adhvāsya vitato mahān pūrvaś cāparaś ca yaḥ ||14||

तं सम् आप्नोति जूतिभिस् ततो नाप चिकित्सति । तेनामृतस्य भक्षं देवानां नाव रुन्धते ॥१५॥

taṃ sam āpnoti jūtibhis tato nāpa cikitsati | tenāmṛtasya bhakṣaṃ devānāṃ nāva rundhate ||15||

उद् उ त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥१६॥

ud u tyaṃ jātavedasaṃ devaṃ vahanti ketavaḥ | dṛśe viśvāya sūryam ||16||

अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्य् अक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे ॥१७॥

apa tye tāyavo yathā nakṣatrā yanty aktubhiḥ | sūrāya viśvacakṣase ||17||

अदृश्रन्न् अस्य केतवो वि रश्मयो जनां अनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥१८॥

adṛśrann asya ketavo vi raśmayo janāṃ anu | bhrājanto agnayo yathā ||18||

तरणिर् विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृद् असि सूर्य । विश्वम् आ भासि रोचन ॥१९॥

taraṇir viśvadarśato jyotiṣkṛd asi sūrya | viśvam ā bhāsi rocana ||19||

प्रत्यङ् देवानां विशः प्रत्यङ्ङ् उद् एषि मानुषीः । प्रत्यङ् विश्वं स्वर् दृशे ॥२०॥ ८

pratyaṅ devānāṃ viśaḥ pratyaṅṅ ud eṣi mānuṣīḥ | pratyaṅ viśvaṃ svar dṛśe ||20|| 8

येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनां अनु । त्वं वरुण पश्यसि ॥२१॥

yenā pāvaka cakṣasā bhuraṇyantaṃ janāṃ anu | tvaṃ varuṇa paśyasi ||21||

वि द्याम् एषि रजस् पृथ्व् अहर् मिमानो अक्तुभिः । पश्यन् जन्मानि सूर्य ॥२२॥

vi dyām eṣi rajas pṛthv ahar mimāno aktubhiḥ | paśyan janmāni sūrya ||22||

सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षणम् ॥२३॥

sapta tvā harito rathe vahanti deva sūrya | śociṣkeśaṃ vicakṣaṇam ||23||

अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः । ताभिर् याति स्वयुक्तिभिः ॥२४॥

ayukta sapta śundhyuvaḥ sūro rathasya naptyaḥ | tābhir yāti svayuktibhiḥ ||24||

रोहितो दिवम् आरुहत् तपसा तपस्वी । स योनिम् ऐति स उ जायते पुनः स देवानाम् अधिपतिर् बभूव ॥२५॥

rohito divam āruhat tapasā tapasvī | sa yonim aiti sa u jāyate punaḥ sa devānām adhipatir babhūva ||25||

यो विश्वचर्षणिर् उत विश्वतोमुखो यो विश्वतस्पाणिर् उत विश्वतस्पृथः । सं बाहुभ्यां भरति सं पतत्रैर् द्यावापृथिवी जनयन् देव एकः ॥२६॥

yo viśvacarṣaṇir uta viśvatomukho yo viśvataspāṇir uta viśvataspṛthaḥ | saṃ bāhubhyāṃ bharati saṃ patatrair dyāvāpṛthivī janayan deva ekaḥ ||26||

एकपाद् द्विपदो भूयो वि चक्रमे द्विपात् त्रिपादम् अभ्य् एति पश्चात् । द्विपाद् ध षट्पदो भूयो वि चक्रमे त एकपदस् तन्वं सम् आसते ॥२७॥

ekapād dvipado bhūyo vi cakrame dvipāt tripādam abhy eti paścāt | dvipād dha ṣaṭpado bhūyo vi cakrame ta ekapadas tanvaṃ sam āsate ||27||

अतन्द्रो यास्यन् हरितो यद् आस्थाद् द्वे रूपे कृणुते रोचमानः । केतुमान् उद्यन्त् सहमानो रजांसि विश्वा आदित्य प्रवतो वि भासि ॥२८॥

atandro yāsyan harito yad āsthād dve rūpe kṛṇute rocamānaḥ | ketumān udyant sahamāno rajāṃsi viśvā āditya pravato vi bhāsi ||28||

बण् महां असि सूर्य बड् आदित्य महां असि । महांस् ते महतो महिमा त्वम् आदित्य महां असि ॥२९॥

baṇ mahāṃ asi sūrya baḍ āditya mahāṃ asi | mahāṃs te mahato mahimā tvam āditya mahāṃ asi ||29||

रोचसे दिवि रोचसे अन्तरिक्षे पतङ्ग पृथिव्यां रोचसे रोचसे अप्स्व् अन्तः । उभा समुद्रौ रुच्या व्य् आपिथ देवो देवासि महिषः स्वर्जित् ॥३०॥ ९

rocase divi rocase antarikṣe pataṅga pṛthivyāṃ rocase rocase apsv antaḥ | ubhā samudrau rucyā vy āpitha devo devāsi mahiṣaḥ svarjit ||30|| 9

अर्वाङ् परस्तात् प्रयतो व्यध्व आशुर् विपश्चित् पतयन् पतङ्गः । विष्णुर् विचित्तः शवसाधितिष्ठन् प्र केतुना सहते विश्वम् एजत् ॥३१॥

arvāṅ parastāt prayato vyadhva āśur vipaścit patayan pataṅgaḥ | viṣṇur vicittaḥ śavasādhitiṣṭhan pra ketunā sahate viśvam ejat ||31||

चित्राश् चिकित्वान् महिषः सुपर्ण आरोचयन् रोदसी अन्तरिक्षम् । अहोरात्रे परि सूर्यं वसाने प्रास्य विश्वा तिरतो वीर्याणि ॥३२॥

citrāś cikitvān mahiṣaḥ suparṇa ārocayan rodasī antarikṣam | ahorātre pari sūryaṃ vasāne prāsya viśvā tirato vīryāṇi ||32||

तिग्मो विभ्राजन् तन्वं शिशानो ऽरंगमासः प्रवतो रराणः । ज्योतिष्मान् पक्षी महिषो वयोधा विश्वा आस्थात् प्रदिशः कल्पमानः ॥३३॥

tigmo vibhrājan tanvaṃ śiśāno 'raṃgamāsaḥ pravato rarāṇaḥ | jyotiṣmān pakṣī mahiṣo vayodhā viśvā āsthāt pradiśaḥ kalpamānaḥ ||33||

चित्रं देवानाम् केतुर् अनीकं ज्योतिष्मान् प्रदिशः सूर्य उद्यन् । दिवाकरो ऽति द्युम्नैस् तमांसि विश्वातारीद् दुरितानि शुक्रः ॥३४॥

citraṃ devānām ketur anīkaṃ jyotiṣmān pradiśaḥ sūrya udyan | divākaro 'ti dyumnais tamāṃsi viśvātārīd duritāni śukraḥ ||34||

चित्रं देवानाम् उद् अगाद् अनीकं चक्षुर् मित्रस्य वरुणस्याग्नेः । आप्राद् द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस् तस्थुषश् च ॥३५॥

citraṃ devānām ud agād anīkaṃ cakṣur mitrasya varuṇasyāgneḥ | āprād dyāvāpṛthivī antarikṣaṃ sūrya ātmā jagatas tasthuṣaś ca ||35||

उच्चा पतन्तम् अरुणं सुपर्णं मध्ये दिवस् तरणिं भ्राजमानम् । पश्यम त्वा सवितारं यम् आहुर् अजस्रं ज्योतिर् यद् अविन्दद् अत्त्रिः ॥३६॥

uccā patantam aruṇaṃ suparṇaṃ madhye divas taraṇiṃ bhrājamānam | paśyama tvā savitāraṃ yam āhur ajasraṃ jyotir yad avindad attriḥ ||36||

दिवस् पृष्ठे धावमानं सुपर्णम् अदित्याः पुत्रं नाथकाम उप यामि भीतः । स नः सूर्य प्र तिर दीर्घम् आयुर् मा रिषाम सुमतौ ते स्याम ॥३७॥

divas pṛṣṭhe dhāvamānaṃ suparṇam adityāḥ putraṃ nāthakāma upa yāmi bhītaḥ | sa naḥ sūrya pra tira dīrgham āyur mā riṣāma sumatau te syāma ||37||

सहस्राह्ण्यं वियताव् अस्य पक्षौ हरेर् हंसस्य पततः स्वर्गम् । स देवान्त् सर्वान् उरस्य् उपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा ॥३८॥

sahasrāhṇyaṃ viyatāv asya pakṣau harer haṃsasya patataḥ svargam | sa devānt sarvān urasy upadadya saṃpaśyan yāti bhuvanāni viśvā ||38||

रोहितः कालो अभवद् रोहितो ऽग्रे प्रजापतिः । रोहितो यज्ञानां मुखं रोहितः स्वर् आभरत् ॥३९॥

rohitaḥ kālo abhavad rohito 'gre prajāpatiḥ | rohito yajñānāṃ mukhaṃ rohitaḥ svar ābharat ||39||

रोहितो लोको अभवद् रोहितो ऽत्य् अतपद् दिवम् । रोहितो रश्मिभिर् भूमिं समुद्रम् अनु सं चरत् ॥४०॥ १०

rohito loko abhavad rohito 'ty atapad divam | rohito raśmibhir bhūmiṃ samudram anu saṃ carat ||40|| 10

सर्वा दिशः सम् अचरद् रोहितो ऽधिपतिर् दिवः । दिवं समुद्रम् आद् भूमिं सर्वं भूतं वि रक्षति ॥४१॥

sarvā diśaḥ sam acarad rohito 'dhipatir divaḥ | divaṃ samudram ād bhūmiṃ sarvaṃ bhūtaṃ vi rakṣati ||41||

आरोहन् छुक्रो बृहतीर् अतन्द्रो द्वे रूपे कृणुते रोचमानः । चित्रश् चिकित्वान् महिषो वातमाया यावतो लोकान् अभि यद् विभाति ॥४२॥

ārohan chukro bṛhatīr atandro dve rūpe kṛṇute rocamānaḥ | citraś cikitvān mahiṣo vātamāyā yāvato lokān abhi yad vibhāti ||42||

अभ्य् अन्यद् एति पर्य् अन्यद् अस्यते ऽहोरात्राभ्यां महिषः कल्पमानः । सूर्यं वयं रजसि क्षियन्तं गातुविदं हवामहे नाधमानाः ॥४३॥

abhy anyad eti pary anyad asyate 'horātrābhyāṃ mahiṣaḥ kalpamānaḥ | sūryaṃ vayaṃ rajasi kṣiyantaṃ gātuvidaṃ havāmahe nādhamānāḥ ||43||

पृथिवीप्रो महिषो नाधमानस्य गातुर् अदब्धचक्षुः परि विश्वं बभूव । विश्वं संपश्यन्त् सुविदत्रो यजत्र इदं शृणोतु यद् अहं ब्रवीमि ॥४४॥

pṛthivīpro mahiṣo nādhamānasya gātur adabdhacakṣuḥ pari viśvaṃ babhūva | viśvaṃ saṃpaśyant suvidatro yajatra idaṃ śṛṇotu yad ahaṃ bravīmi ||44||

पर्य् अस्य महिमा पृथिवीं समुद्रं ज्योतिषा विभ्राजन् परि द्याम् अन्तरिक्षम् । सर्वं संपश्यन्त् सुविदत्रो यजत्र इदं शृणोतु यद् अहं ब्रवीमि ॥४५॥

pary asya mahimā pṛthivīṃ samudraṃ jyotiṣā vibhrājan pari dyām antarikṣam | sarvaṃ saṃpaśyant suvidatro yajatra idaṃ śṛṇotu yad ahaṃ bravīmi ||45||

अबोध्य् अग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुम् इवायतीम् उषसम् । यह्वा इव प्र वयाम् उज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकम् अछ ॥४६॥ ११

abodhy agniḥ samidhā janānāṃ prati dhenum ivāyatīm uṣasam | yahvā iva pra vayām ujjihānāḥ pra bhānavaḥ sisrate nākam acha ||46|| 11

य इमे द्यावापृथिवी जजान यो द्रापिम् कृत्वा भुवनानि वस्ते । यस्मिन् क्षियन्ति प्रदिशः षड् उर्वीर् याः पतङ्गो अनु विचाकशीति । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।

ya ime dyāvāpṛthivī jajāna yo drāpim kṛtvā bhuvanāni vaste | yasmin kṣiyanti pradiśaḥ ṣaḍ urvīr yāḥ pataṅgo anu vicākaśīti | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti |

यस्माद् वाता ऋतुथा पवन्ते यस्मात् समुद्रा अधि विक्षरन्ति । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद् वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥२॥

yasmād vātā ṛtuthā pavante yasmāt samudrā adhi vikṣaranti | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti | ud vepaya rohita pra kṣiṇīhi brahmajyasya prati muñca pāśān ||2||

यो मारयति प्राणयति यस्मात् प्राणन्ति भुवनानि विश्वा । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद् वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥३॥

yo mārayati prāṇayati yasmāt prāṇanti bhuvanāni viśvā | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti | ud vepaya rohita pra kṣiṇīhi brahmajyasya prati muñca pāśān ||3||

यः प्राणेन द्यावापृथिवी तर्पयत्य् अपानेन समुद्रस्य जठरं यः पिपर्ति । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद् वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥४॥

yaḥ prāṇena dyāvāpṛthivī tarpayaty apānena samudrasya jaṭharaṃ yaḥ piparti | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti | ud vepaya rohita pra kṣiṇīhi brahmajyasya prati muñca pāśān ||4||

यस्मिन् विराट् परमेष्ठी प्रजापतिर् अग्निर् वैश्वानरः सह पङ्क्त्या श्रितः । यः परस्य प्राणं परमस्य तेज आददे । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।

yasmin virāṭ parameṣṭhī prajāpatir agnir vaiśvānaraḥ saha paṅktyā śritaḥ | yaḥ parasya prāṇaṃ paramasya teja ādade | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti |

यस्मिन् षड् उर्वीः पञ्च दिशो अधिश्रिताश् चतस्र आपो यज्ञस्य त्रयो ऽक्षराः । यो अन्तरा रोदसी क्रुद्धश् चक्षुषैक्षत । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणम् जिनाति ।

yasmin ṣaḍ urvīḥ pañca diśo adhiśritāś catasra āpo yajñasya trayo 'kṣarāḥ | yo antarā rodasī kruddhaś cakṣuṣaikṣata | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇam jināti |

यो अन्नादो अन्नपतिर् बभूव ब्रह्मणस् पतिर् उत यः । भूतो भविष्यत् भुवनस्य यस् पतिः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।

yo annādo annapatir babhūva brahmaṇas patir uta yaḥ | bhūto bhaviṣyat bhuvanasya yas patiḥ | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti |

अहोरात्रैर् विमितं त्रिंशदङ्गं त्रयोदशं मासं यो निर्मिमीते । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद् वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥८॥

ahorātrair vimitaṃ triṃśadaṅgaṃ trayodaśaṃ māsaṃ yo nirmimīte | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti | ud vepaya rohita pra kṣiṇīhi brahmajyasya prati muñca pāśān ||8||

कृस्णं नियानं हरयः सुपर्णा अपो वसाना दिवम् उत् पतन्ति । त आववृत्रन्त् सदनाद् ऋतस्य । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।

kṛsṇaṃ niyānaṃ harayaḥ suparṇā apo vasānā divam ut patanti | ta āvavṛtrant sadanād ṛtasya | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti |

यत् ते चन्द्रं कश्यप रोचनावद् यत् संहितं पुष्कलं चित्रभानु यस्मिन्त् सूर्या आर्पिताः सप्त साकम् । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति । उद् वेपय रोहित प्र क्षिणीहि ब्रह्मज्यस्य प्रति मुञ्च पाशान् ॥१०॥ १२

yat te candraṃ kaśyapa rocanāvad yat saṃhitaṃ puṣkalaṃ citrabhānu yasmint sūryā ārpitāḥ sapta sākam | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti | ud vepaya rohita pra kṣiṇīhi brahmajyasya prati muñca pāśān ||10|| 12

बृहद् एनम् अनु वस्ते पुरस्ताद् रथंतरं प्रति गृह्णाति पश्चात् । ज्योतिर् वसाने सदम् अप्रमादम् । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।

bṛhad enam anu vaste purastād rathaṃtaraṃ prati gṛhṇāti paścāt | jyotir vasāne sadam apramādam | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti |

बृहद् अन्यतः पक्ष आसीद् रथंतरम् अन्यतः सबले सध्रीची । यद् रोहितम् अजनयन्त देवाः । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।

bṛhad anyataḥ pakṣa āsīd rathaṃtaram anyataḥ sabale sadhrīcī | yad rohitam ajanayanta devāḥ | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti |

स वरुणः सायम् अग्निर् भवति स मित्रो भवति प्रातर् उद्यन् । स सविता भूत्वान्तरिक्षेण याति स इन्द्रो भूत्वा तपति मध्यतो दिवम् । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।

sa varuṇaḥ sāyam agnir bhavati sa mitro bhavati prātar udyan | sa savitā bhūtvāntarikṣeṇa yāti sa indro bhūtvā tapati madhyato divam | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti |

सहस्राह्ण्यं वियताव् अस्य पक्षौ हरेर् हंसस्य पततः स्वर्गम् । स देवान्त् सर्वान् उरस्य् उपदद्य संपश्यन् याति भुवनानि विश्वा । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।

sahasrāhṇyaṃ viyatāv asya pakṣau harer haṃsasya patataḥ svargam | sa devānt sarvān urasy upadadya saṃpaśyan yāti bhuvanāni viśvā | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti |