स वरुणः सायम् अग्निर् भवति स मित्रो भवति प्रातर् उद्यन् । स सविता भूत्वान्तरिक्षेण याति स इन्द्रो भूत्वा तपति मध्यतो दिवम् । तस्य देवस्य क्रुद्धस्यैतद् आगो य एवं विद्वांसं ब्राह्मणं जिनाति ।
sa varuṇaḥ sāyam agnir bhavati sa mitro bhavati prātar udyan | sa savitā bhūtvāntarikṣeṇa yāti sa indro bhūtvā tapati madhyato divam | tasya devasya kruddhasyaitad āgo ya evaṃ vidvāṃsaṃ brāhmaṇaṃ jināti |
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
This Agni becomes Varuṇa in the evening; in the morning, rising, he becomes Mitra; he, having become Savitar, goes through the atmosphere; he, having become Indra, burns (tap) through the midst of the sky.—Against that god etc. etc.
Translated by William Dwight Whitney (1905)