त्वं रक्षसे प्रदिशश् चतस्रस् त्वं शोचिषा नभसी वि भासि । त्वम् इमा विश्वा भुवनानु तिष्ठस ऋतस्य पन्थाम् अन्व् एषि विद्वांस् तवेद् विष्णो बहूधा वीर्याणि । त्वं नः पृणीहि पशुभिर् विश्वरूपैः सुधायां मा धेहि परमे व्योमन् ॥१६॥
tvaṃ rakṣase pradiśaś catasras tvaṃ śociṣā nabhasī vi bhāsi | tvam imā viśvā bhuvanānu tiṣṭhasa ṛtasya panthām anv eṣi vidvāṃs taved viṣṇo bahūdhā vīryāṇi | tvaṃ naḥ pṛṇīhi paśubhir viśvarūpaiḥ sudhāyāṃ mā dhehi parame vyoman ||16||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Thou defendest the four directions; thou shinest abroad with brightness (çocis) unto the two firmaments (nábhas); thou pursuest (anusthā) all these beings; thou, knowing, followest (anu-i) the way of righteousness.—Thine, O Vishṇu etc. etc.
Translated by William Dwight Whitney (1905)