परं जैमिनिर् मुख्यत्वात् जैमिनिः तु आचार्यः ऽस एनान्ब्रह्म गमयतिऽ(छा। ४।१५।६) इति अत्र परमेव ब्रह्म प्रापयति इति मन्यते । कुतः - मुख्यत्वात् । परं हि ब्रह्म ब्रह्मशब्दस्य मुख्यम् आलम्बनं, गौणम् अपरं, मुख्यगौणयोगः च मुख्ये संप्रत्ययो भवति ॥ १२ ॥
paraṃ jaiminir mukhyatvāt jaiminiḥ tu ācāryaḥ 'sa enānbrahma gamayati'(chā. 4.15.6) iti atra parameva brahma prāpayati iti manyate / kutaḥ - mukhyatvāt / paraṃ hi brahma brahmaśabdasya mukhyam ālambanaṃ, gauṇam aparaṃ, mukhyagauṇayogaḥ ca mukhye saṃpratyayo bhavati // 12 //
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.