पृच्छतेमा लता बाहून् अप्य् आश्लिष्टा वनस्पतेः । नूनं तत्करजस्पृष्टा बिभ्रत्य् उत्पुलकान्य् अहो ॥ काश्चिद् आहुः-हे सख्यः, इमा लताः कृष्णेन सङ्गता नूनम्, अत इमाः पृच्छत । ननु स्वपति-सङ्गतौ तत्सङ्गतिर् दुर्घटा, न । वनस्पतेः पत्युर् बाहुनाश्लिष्टा अपि अहो भाग्यं नूनं तन् नखैः स्पृष्टा यत उत्पुलकानि बिभ्रति । न हि स्वपतिसङ्गताव् ईदृक्पुलकसंभव इति भावः
pṛcchatemā latā bāhūn apy āśliṣṭā vanaspateḥ / nūnaṃ tatkarajaspṛṣṭā bibhraty utpulakāny aho // kāścid āhuḥ-he sakhyaḥ, imā latāḥ kṛṣṇena saṅgatā nūnam, ata imāḥ pṛcchata | nanu svapati-saṅgatau tatsaṅgatir durghaṭā, na | vanaspateḥ patyur bāhunāśliṣṭā api aho bhāgyaṃ nūnaṃ tan nakhaiḥ spṛṣṭā yata utpulakāni bibhrati | na hi svapatisaṅgatāv īdṛkpulakasaṃbhava iti bhāvaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.