तद्दर्शनाह्लादविधूतहृद्रुजो मनोरथान्तं श्रुतयो यथा ययुः । स्वैर् उत्तरीयैः कुचकुङ्कुमाङ्कितैर् अचीक् पन्न् आसनम् आत्मबन्धवे ॥ ताश् च मनोरथानाम् अन्तं ययुः पूर्णकामा बभूवुः । श्रुतयो यथेति । अयम् अर्थः-यथा कर्मकाण्डे श्रुतयः परमेश्वरम् अपश्यन्त्यस् तत् तत्कामानुबन्धैर् अपूर्णा इव भवन्ति, ज्ञानकाण्डे तु परमेश्वरं दृष्ट्वा तदाह्लादपूर्णाः कामानुबन्धं जहति तद्वद् इति । आप्तकामा अपि प्रेम्णा तम् अभजन्न् इत्य् आह-स्वैर् इति । अचीक् पन् रचयामासुः । आत्मबन्धवे ऽन्तर्यामिणे
taddarśanāhlādavidhūtahṛdrujo manorathāntaṃ śrutayo yathā yayuḥ / svair uttarīyaiḥ kucakuṅkumāṅkitair acīk pann āsanam ātmabandhave // tāś ca manorathānām antaṃ yayuḥ pūrṇakāmā babhūvuḥ | śrutayo yatheti | ayam arthaḥ-yathā karmakāṇḍe śrutayaḥ parameśvaram apaśyantyas tat tatkāmānubandhair apūrṇā iva bhavanti, jñānakāṇḍe tu parameśvaraṃ dṛṣṭvā tadāhlādapūrṇāḥ kāmānubandhaṃ jahati tadvad iti | āptakāmā api premṇā tam abhajann ity āha-svair iti | acīk pan racayāmāsuḥ | ātmabandhave 'ntaryāmiṇe
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.