नासूयन् खलु कृष्णाय मोहितास् तस्य मायया । मन्यमानाः स्वपार्श्वस्थान् स्वान् स्वान् दारान् व्रजौकसः ॥ नन्व् अन्ये ऽपि भिन्नाचाराः स्वचेष्टितम् एवम् एवेति वदन्ति तत्राह-नासूयन्न् इति । एवंभूतैश्वर्याभावे तथा कुर्वन्तः पापा ज्ञेया इति भावः
nāsūyan khalu kṛṣṇāya mohitās tasya māyayā / manyamānāḥ svapārśvasthān svān svān dārān vrajaukasaḥ // nanv anye 'pi bhinnācārāḥ svaceṣṭitam evam eveti vadanti tatrāha-nāsūyann iti | evaṃbhūtaiśvaryābhāve tathā kurvantaḥ pāpā jñeyā iti bhāvaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.