दिनपरिक्षये नीलकुन्तलैर् वनरुहाननं बिभ्रद् आवृतम् । घनरजस्वलं दर्शयन् मुहुर् मनसि नः स्मरं वीर यच्छसि ॥ त्वं तु दिनपरिक्षये सायं काले नीलकुन्तलैर् आवृतं घनरजस्वलं गोरजश् छुरितं वनरुहाननम् अलिमालाकुलपरागच्छुरितपद्मतुल्यम् आननं बिभ्रत् तच् च मुहुर् मुहुर् दर्शयन् नो मनसि केवलं स्मरं[*४७] यच्छस्य् अर्पयसि । न तु सङ्गं ददासीति कपटस् त्वम् इति भावः
dinaparikṣaye nīlakuntalair vanaruhānanaṃ bibhrad āvṛtam / ghanarajasvalaṃ darśayan muhur manasi naḥ smaraṃ vīra yacchasi // tvaṃ tu dinaparikṣaye sāyaṃ kāle nīlakuntalair āvṛtaṃ ghanarajasvalaṃ gorajaś churitaṃ vanaruhānanam alimālākulaparāgacchuritapadmatulyam ānanaṃ bibhrat tac ca muhur muhur darśayan no manasi kevalaṃ smaraṃ[*47] yacchasy arpayasi | na tu saṅgaṃ dadāsīti kapaṭas tvam iti bhāvaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.