किं च क्षणम् अपि त्वददर्शने दुःखं दर्शने च सुखं दृष्ट्वा सर्वसङ्गपरित्यागेन यतय इव वयं त्रुटिः क्षणार्धम् अपि युगवद् भवति । एवम् अदर्शने दुःखम् उक्तम् । पुनश् च कथञ्चिद् दिनान्ते ते तव श्रीमन् मुखम् उदुच्चैर् ईक्षमानानां तेषां दृषां पक्ष्मकृद् ब्रह्मा जडो मन्द एव । निमेषमात्रम् अप्य् अन्तरम् असह्यम् इति दर्शने सुखम् उक्तम्
kiṃ ca kṣaṇam api tvadadarśane duḥkhaṃ darśane ca sukhaṃ dṛṣṭvā sarvasaṅgaparityāgena yataya iva vayaṃ truṭiḥ kṣaṇārdham api yugavad bhavati | evam adarśane duḥkham uktam | punaś ca kathañcid dinānte te tava śrīman mukham uduccair īkṣamānānāṃ teṣāṃ dṛṣāṃ pakṣmakṛd brahmā jaḍo manda eva | nimeṣamātram apy antaram asahyam iti darśane sukham uktam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.