तद् एवं रूपं विवृणोति सहस्र-शीर्षेति । सहस्रम् अंशा अवतारा यस्य स सहस्रांशः । सहस्रं सूते सृजति यः स सहस्र-सूः । सहस्र-शब्द-सर्वत्रासङ्ख्यता-परः । द्वितीये च तस्यैव रूपम् इदम् उक्तम् -- आद्योऽवतारः पुरुषः परस्य [भ्प् २।६।४२] इति । अस्य टीकायां - यस्य सहस्र-शीर्षेत्य् उक्तो लीला-विग्रहः परस्य भूम्नः आद्योऽवतारः इति ॥११॥ नारायणः स भगवान् आपस् तस्मात् सनातनात् । आविरासीत् कारणार्णो निधिः सङ्कर्षणात्मकः । योग-निद्रां गतस् तस्मिन् सहस्रांशः स्वयं महान् ॥१२॥
tad evaṃ rūpaṃ vivṛṇoti sahasra-śīrṣeti | sahasram aṃśā avatārā yasya sa sahasrāṃśaḥ | sahasraṃ sūte sṛjati yaḥ sa sahasra-sūḥ | sahasra-śabda-sarvatrāsaṅkhyatā-paraḥ | dvitīye ca tasyaiva rūpam idam uktam -- ādyo'vatāraḥ puruṣaḥ parasya [BhP 2.6.42] iti | asya ṭīkāyāṃ - yasya sahasra-śīrṣety ukto līlā-vigrahaḥ parasya bhūmnaḥ ādyo'vatāraḥ iti ||11|| nārāyaṇaḥ sa bhagavān āpas tasmāt sanātanāt | āvirāsīt kāraṇārṇo nidhiḥ saṅkarṣaṇātmakaḥ | yoga-nidrāṃ gatas tasmin sahasrāṃśaḥ svayaṃ mahān ||12||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.