जीवस्य स्वाभाविकी स्थितिम् आह स नित्य् इत्य् अर्धेनेति । नित्योऽनाद्य्-अनन्त-काल-भावी नित्य-सम्बन्धो भगवता सह समवायो यस्य सः । सूर्येण तद्-रश्मि-जालस्येवेति भावः । यत्-तटस्थं तु चिद्-रूपं स्व-संवेद्याद् विनिर्गतम् । रञ्जितं गुण-रागेण स जीव इति कथ्यते ॥ इति नारद-पञ्चरात्रात् । ममैवांशो जीव-लोके जीव-भूतः सनातनः ॥ इति श्री-गीतोपनिषद्भ्यश् च । अतैव प्रकृतिः साक्षि-रूपेण स्वरूप-स्थित एव । स्व-प्रतिबिम्ब-रूपेण प्रमातृ-रूपेण प्रकृतिम् इव प्राप्तश् चेत्य् अर्थः । प्रकृतिं विद्धि मे पराम् जीव-भूताम् इति श्री-गीतास्व् एव । द्वा सुपर्णा सयुजा सखाया इति श्रुतिश् च नित्य-स्वरूपं दर्शयति ॥ २१ ॥ एवं सर्वात्म-सम्बन्धं नाभ्यां पद्मं हरेर् अभूत् । तत्र ब्रह्माभवद् भूयश् चतुर्-वेदि चतुर्-मुखः ॥२२॥
jīvasya svābhāvikī sthitim āha sa nity ity ardheneti | nityo'nādy-ananta-kāla-bhāvī nitya-sambandho bhagavatā saha samavāyo yasya saḥ | sūryeṇa tad-raśmi-jālasyeveti bhāvaḥ | yat-taṭasthaṃ tu cid-rūpaṃ sva-saṃvedyād vinirgatam | rañjitaṃ guṇa-rāgeṇa sa jīva iti kathyate || iti nārada-pañcarātrāt | mamaivāṃśo jīva-loke jīva-bhūtaḥ sanātanaḥ || iti śrī-gītopaniṣadbhyaś ca | ataiva prakṛtiḥ sākṣi-rūpeṇa svarūpa-sthita eva | sva-pratibimba-rūpeṇa pramātṛ-rūpeṇa prakṛtim iva prāptaś cety arthaḥ | prakṛtiṃ viddhi me parām jīva-bhūtām iti śrī-gītāsv eva | dvā suparṇā sayujā sakhāyā iti śrutiś ca nitya-svarūpaṃ darśayati || 21 || evaṃ sarvātma-sambandhaṃ nābhyāṃ padmaṃ harer abhūt | tatra brahmābhavad bhūyaś catur-vedi catur-mukhaḥ ||22||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.