अथ तस्य समष्टि-जीवास्थानं गुहा-प्रविष्टात् पुरुषाद् उद्भूतम् इत्य् आह एवम् इति । ततः समष्टि-देहाभिमानिनस् तस्य हिरण्य-गर्भ-ब्रह्मणस् तस्मात् भोग-विग्रहोत्पत्तिम् आह तत्रेति ॥ २२ ॥ स जातो भगवच्-छक्त्या तत्-कालं किल चोदितः । सिसृक्षायां मतिं चक्रे पूर्व-संस्कार-संस्कृतः । ददर्श केवलं ध्वान्तं नान्यत् किम् अपि सर्वतः ॥२३॥
atha tasya samaṣṭi-jīvāsthānaṃ guhā-praviṣṭāt puruṣād udbhūtam ity āha evam iti | tataḥ samaṣṭi-dehābhimāninas tasya hiraṇya-garbha-brahmaṇas tasmāt bhoga-vigrahotpattim āha tatreti || 22 || sa jāto bhagavac-chaktyā tat-kālaṃ kila coditaḥ | sisṛkṣāyāṃ matiṃ cakre pūrva-saṃskāra-saṃskṛtaḥ | dadarśa kevalaṃ dhvāntaṃ nānyat kim api sarvataḥ ||23||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.