Library·Chāndogya Upaniṣad·3·3.3
अथ ये ऽस्य प्रत्यञ्चो रश्मायस् ता एवास्य प्रतीच्यो मधुनाड्यः । सामान्य् एव मधुकृतः । सामवेद एव पुष्पम् । ता अमृता आपः
atha ye 'sya pratyañco raśmāyas tā evāsya pratīcyo madhunāḍyaḥ | sāmāny eva madhukṛtaḥ | sāmaveda eva puṣpam | tā amṛtā āpaḥ
The western rays of the sun are the honey-cells behind. The Sâman verses are the bees, the Sâma-veda sacrifice is the flower, the water is the nectar.
Translated by F. Max Müller
तानि वा एतानि सामान्य् एतं सामवेदम् अभ्यतपन् । तस्याभितप्तस्य यशस् तेज इन्द्रियं वीर्यम् अन्नाद्यं रसो ऽजायत
tāni vā etāni sāmāny etaṃ sāmavedam abhyatapan | tasyābhitaptasya yaśas teja indriyaṃ vīryam annādyaṃ raso 'jāyata
Those very Sâman verses (as bees) brooded over the Sâma-veda sacrifice; and from it, thus brooded on, sprang as its (nectar) essence, fame, glory of countenance, vigour, strength, and health.
Translated by F. Max Müller
तद् व्यक्षरत् । तद् आदित्यम् अभितो ऽश्रयत् । तद् वा एतद् यद् एतद् आदित्यस्य कृष्णं रूपम्
tad vyakṣarat | tad ādityam abhito 'śrayat | tad vā etad yad etad ādityasya kṛṣṇaṃ rūpam
That flowed forth and went towards the sun. And that forms what we call the dark (krishna) light of the sun.
Translated by F. Max Müller