अथ स पुरुषः प्रसादजातः पुनर् अपि स्तूपे ऽष्टाङ्गप्रणामं कृत्वाथ प्रभाते मनोह्लादितः प्रहसितवदनः स्वगृहं प्रत्यागतः ॥ अथ स्वगृहे पत्न्यादिपरिजनस् तम् आगतं दृष्ट्वावर्जितमना ऊचुः ॥ अहो क्व गतो ऽसि । कथं ते शरीरो दुष्कृतैः परिमुक्तः स्वस्थदेहो ऽहो भाग्यातिशयस्य कर्म यथैव पुनर्जन्म तथैव प्राप्तः । वैद्योषधैर् असंस्पृष्टः केन कुष्ठः प्रमुच्यते ॥ स आह ॥ वैद्योषधैः किं क्रियते महारोगप्रशान्तये । बुद्धेषु कृतपुण्येन तस्मात् पापं प्रमुञ्चति
atha sa puruṣaḥ prasādajātaḥ punar api stūpe 'ṣṭāṅgapraṇāmaṃ kṛtvātha prabhāte manohlāditaḥ prahasitavadanaḥ svagṛhaṃ pratyāgataḥ // atha svagṛhe patnyādiparijanas tam āgataṃ dṛṣṭvāvarjitamanā ūcuḥ // aho kva gato 'si / kathaṃ te śarīro duṣkṛtaiḥ parimuktaḥ svasthadeho 'ho bhāgyātiśayasya karma yathaiva punarjanma tathaiva prāptaḥ / vaidyoṣadhair asaṃspṛṣṭaḥ kena kuṣṭhaḥ pramucyate // sa āha // vaidyoṣadhaiḥ kiṃ kriyate mahārogapraśāntaye / buddheṣu kṛtapuṇyena tasmāt pāpaṃ pramuñcati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.