सर्वम् अनर्थं राज्यं विषयोपभोग्यं महाघोरभयकरं मृत्युसर्पभयाकुलम् अनित्यम् असारकम् इति विचिन्त्यागार अध्यावसितुं मनो न रमते ॥ तदा स राजपुत्रं शुभव्यूहं च मन्त्रिणं समामन्त्र्यैवम् आह ॥ पुत्र शुभव्यूह अत्राहं जरसाक्रान्तो नूनं स्याज् जीर्णितेन्द्रियः । तदा रोगाभिभूतो ऽपि व्रजेयं मरणं ध्रुवम्
sarvam anarthaṃ rājyaṃ viṣayopabhogyaṃ mahāghorabhayakaraṃ mṛtyusarpabhayākulam anityam asārakam iti vicintyāgāra adhyāvasituṃ mano na ramate // tadā sa rājaputraṃ śubhavyūhaṃ ca mantriṇaṃ samāmantryaivam āha // putra śubhavyūha atrāhaṃ jarasākrānto nūnaṃ syāj jīrṇitendriyaḥ / tadā rogābhibhūto 'pi vrajeyaṃ maraṇaṃ dhruvam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.