यज्ञो वै देवेभ्य उदक्रामन् न वो ऽहम् अन्नं भविष्यामीति [एद्। उदक्रमन्, चोर्र्। पत्यल्] नेति देवा अब्रुवन्न् अन्नम् एव नो भविष्यसीति तं देवा विमेथिरे स एभ्यो विहृतो न प्रबभूव ते होचुर् देवाः न वै न इत्थं विहृतो ऽलं भविष्यति हन्तेमं संभराम् एति तं संजभ्रुस् तं संभृत्योचुर् अश्विनाव् इमं भिषज्यतम् इति [एद्। अश्विणाव्, चोर्र्। पत्यल्] अश्विनौ वै देवानां भिषजौ अश्विनाव् अध्वर्यू तस्माद् अध्वर्यू घर्मं संभरतस् तं संभृत्योचतुर् ब्रह्मन् घर्मेण प्रचरिष्यामो होतर् घर्मम् अभिष्टुह्य् उद्गातः सामानि गायेति प्रचरत घर्मम् इत्य् अनुजानाति ब्रह्मप्रसूता हि प्रचरन्ति ब्रह्म हेदं प्रसवानाम् ईशे सवितृप्रसूततायै <घर्मं तपामि [प्स् ५।१६।२, सकल अत् वैत्स् १४।१]> <ब्रह्म जज्ञानम् [प्स् ५।२।२, श्स् ४।१।१, वैत्स् १४।१]> <इयं पित्र्या राष्ट्र्य् एत्व् अग्रे [प्स् ५।२।१, श्स् ४।१।२, वैत्स् १४।१]> इति घर्मं ताप्यमानम् उपासीत शस्त्रवद् अर्धर्चश आहावप्रतिगरवर्जं रूपसमृद्धाभिः एतद् वै यज्ञस्य समृद्धं यद् रूपसमृद्धम् यत् कर्म क्रियमाणम् ऋग् यजुर् वाभिवदति स्वस्ति तस्य यज्ञस्य पारम् अश्नुते य एवं वेद देवमिथुनं वा एतद् यद् घर्मस् तस्माद् अन्तर्धाय प्रचरन्ति अन्तर्हिता वै मिथुनं चरन्तीति तद् एतद् देवमिथुनम् इत्य् आचक्षते तस्य यो घर्मस् तच्छिश्नम् यौ शफौ ताव् आण्ड्यौ योपयमनी ते श्रोणिकपाले यत् पयस् तद् रेतस् तद् अग्नौ देवयोन्यां रेतो ब्रह्ममयं धत्ते प्रजननाय सो ऽग्निर् देवयोनिर् ऋङ्मयो यजुर्मयः साममयो ब्रह्ममयो ऽमृतमय आहुतिमयः सर्वेन्द्रियसंपन्नो यजमान ऊर्ध्वः स्वर्गं लोकम् एति तद् आहुर् न प्रथमयज्ञे प्रवर्ग्यं कुर्वीतानुपनामुका ह वा एनम् उत्तरे यज्ञक्रतवो भवन्तीति कामं तु यो ऽनूचानः श्रोत्रियः स्यात् तस्य प्रवृञ्ज्यात् आत्मा वै स यज्ञस्येति विज्ञायते अपशिरसा ह वा एष यज्ञेन यजते यो ऽप्रवर्ग्येण यजते शिरो ह वा एतद् यज्ञस्य यत् प्रवर्ग्यस् तस्मात् प्रवर्ग्यवतैव याजयेन् नाप्रवग्येण तद् अप्य् एषाभ्यनूक्ता <चत्वारि शृङ्गा [प्स् ८।१३।३, सकल अत् ग्ब्र् १,२।१६फ़्]> इति ॥ ६ ॥
yajño vai devebhya udakrāman na vo 'ham annaṃ bhaviṣyāmīti [ed. udakraman, corr. Patyal] neti devā abruvann annam eva no bhaviṣyasīti taṃ devā vimethire sa ebhyo vihṛto na prababhūva te hocur devāḥ na vai na itthaṃ vihṛto 'laṃ bhaviṣyati hantemaṃ saṃbharām eti taṃ saṃjabhrus taṃ saṃbhṛtyocur aśvināv imaṃ bhiṣajyatam iti [ed. aśviṇāv, corr. Patyal] aśvinau vai devānāṃ bhiṣajau aśvināv adhvaryū tasmād adhvaryū gharmaṃ saṃbharatas taṃ saṃbhṛtyocatur brahman gharmeṇa pracariṣyāmo hotar gharmam abhiṣṭuhy udgātaḥ sāmāni gāyeti pracarata gharmam ity anujānāti brahmaprasūtā hi pracaranti brahma hedaṃ prasavānām īśe savitṛprasūtatāyai <gharmaṃ tapāmi [PS 5.16.2, sakala at VaitS 14.1]> <brahma jajñānam [PS 5.2.2, ŚS 4.1.1, VaitS 14.1]> <iyaṃ pitryā rāṣṭry etv agre [PS 5.2.1, ŚS 4.1.2, VaitS 14.1]> iti gharmaṃ tāpyamānam upāsīta śastravad ardharcaśa āhāvapratigaravarjaṃ rūpasamṛddhābhiḥ etad vai yajñasya samṛddhaṃ yad rūpasamṛddham yat karma kriyamāṇam ṛg yajur vābhivadati svasti tasya yajñasya pāram aśnute ya evaṃ veda devamithunaṃ vā etad yad gharmas tasmād antardhāya pracaranti antarhitā vai mithunaṃ carantīti tad etad devamithunam ity ācakṣate tasya yo gharmas tacchiśnam yau śaphau tāv āṇḍyau yopayamanī te śroṇikapāle yat payas tad retas tad agnau devayonyāṃ reto brahmamayaṃ dhatte prajananāya so 'gnir devayonir ṛṅmayo yajurmayaḥ sāmamayo brahmamayo 'mṛtamaya āhutimayaḥ sarvendriyasaṃpanno yajamāna ūrdhvaḥ svargaṃ lokam eti tad āhur na prathamayajñe pravargyaṃ kurvītānupanāmukā ha vā enam uttare yajñakratavo bhavantīti kāmaṃ tu yo 'nūcānaḥ śrotriyaḥ syāt tasya pravṛñjyāt ātmā vai sa yajñasyeti vijñāyate apaśirasā ha vā eṣa yajñena yajate yo 'pravargyeṇa yajate śiro ha vā etad yajñasya yat pravargyas tasmāt pravargyavataiva yājayen nāpravagyeṇa tad apy eṣābhyanūktā <catvāri śṛṅgā [PS 8.13.3, sakala at GBr 1,2.16f]> iti || 6 ||
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.