किं च, यवन्न् आश्नासि मातस् त्वम् इति निशमये हन्त नाश्नानि तावद् यद्य् अश्नामीव तर्ह्य् अप्य् अनुभवद् असु मे येऽसवः शोषमीयुः । गोष्ठं गच्छानि पश्यान्य् अपि निज-जननीं तद्-विधाम् एवम् एव ह्य् उद्यत् तेजः-प्रकाशाद् रिपु-गणम् अचिराद् उत्-सहिष्ये विजेतुम् ॥ इति
kiṃ ca, yavann āśnāsi mātas tvam iti niśamaye hanta nāśnāni tāvad yady aśnāmīva tarhy apy anubhavad asu me ye'savaḥ śoṣamīyuḥ | goṣṭhaṃ gacchāni paśyāny api nija-jananīṃ tad-vidhām evam eva hy udyat tejaḥ-prakāśād ripu-gaṇam acirād ut-sahiṣye vijetum || iti
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.