स च मयूराधिपतिः किंचित् तिक्तम् आहारम् उदकं चास्वाद्य नियतम् अनुपमयानेन पुरुषेण सह संगमम् अभिलषन्त्या जातशङ्कया मह्यं विषं दत्तं । तद् इदम् अत्र प्राप्तकालम् । एतौ स्त्रीपुंसौ जातरागान्धबुद्धी यावद् वाधूक्यं सांप्रतं नोपयातः । धर्म्यां कुर्वाणः संकथां कापथघ्नीं तावद् वैराग्यं नेतुम् एनौ यतिष्ये
sa ca mayūrādhipatiḥ kiṃcit tiktam āhāram udakaṃ cāsvādya niyatam anupamayānena puruṣeṇa saha saṃgamam abhilaṣantyā jātaśaṅkayā mahyaṃ viṣaṃ dattaṃ | tad idam atra prāptakālam | etau strīpuṃsau jātarāgāndhabuddhī yāvad vādhūkyaṃ sāṃprataṃ nopayātaḥ / dharmyāṃ kurvāṇaḥ saṃkathāṃ kāpathaghnīṃ tāvad vairāgyaṃ netum enau yatiṣye
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.