अथ बोधिसत्त्वः सुभाषितोपायनवन्तं तं ब्राह्मणम् आलोक्य प्रहर्षप्रोद्भिद्यमानपुलकशोभः समुत्थाय स्वागतं सुभाषितमहारत्नवणिजे ब्राह्मणाय । वयं सुभाषितमणीनां क्रेतार इत्य् उक्त्वा तं द्विजातिम् आत्मीये महत्य् आसने समुपवेश्य स्वयमवनौ निषसाद । ततो धर्मकामं सुहृदस् सविस्मयम् एवम् ऊचुः । श्रोष्यामीति सुभाषितानि भवतो जातं मुखं सस्मितं श्रुत्वा यास्यति साश्रु लोचनयुगं प्रीत्या श्रियं काम् अपि । अह्नश् छेदवशात् सुगन्धि कुमुदं मन्दं समुन्मीलति प्राप्येन्दोः किरणान् अपास्ततमसः शोभां परां पुष्यति
atha bodhisattvaḥ subhāṣitopāyanavantaṃ taṃ brāhmaṇam ālokya praharṣaprodbhidyamānapulakaśobhaḥ samutthāya svāgataṃ subhāṣitamahāratnavaṇije brāhmaṇāya | vayaṃ subhāṣitamaṇīnāṃ kretāra ity uktvā taṃ dvijātim ātmīye mahaty āsane samupaveśya svayamavanau niṣasāda | tato dharmakāmaṃ suhṛdas savismayam evam ūcuḥ | śroṣyāmīti subhāṣitāni bhavato jātaṃ mukhaṃ sasmitaṃ śrutvā yāsyati sāśru locanayugaṃ prītyā śriyaṃ kām api / ahnaś chedavaśāt sugandhi kumudaṃ mandaṃ samunmīlati prāpyendoḥ kiraṇān apāstatamasaḥ śobhāṃ parāṃ puṣyati
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.