शक्यते हि महान् अपि कनकराशिर् अन्यनिक्षिप्तो ऽभिरक्षितुम् । कथम् इमौ चपलप्रकृती वानरशिशू रक्षणीयाव् इति । अथ वा येन मया सकलम् एव संसारभयाज् जगत् परिपालनीयं सो ऽहम् एतौ न परिपालयिष्यामीति न तु युक्तम् इदं मया वितर्कयितुम् इति स महात्मा विनिश्चित्य तत् प्रवङ्गमिथुनम् उवाच । तद् गच्छतं तुहिनशैलम् इमं विगाह्य तुङ्गैः स्नुभिर् गगनमध्यम् इवोल्लिखन्तम् । स्वादूनि शीघ्रतरम् आनयतं फलानि प्रेम्णा शिशुद्वयम् इदं परिपालयामि
śakyate hi mahān api kanakarāśir anyanikṣipto 'bhirakṣitum | katham imau capalaprakṛtī vānaraśiśū rakṣaṇīyāv iti | atha vā yena mayā sakalam eva saṃsārabhayāj jagat paripālanīyaṃ so 'ham etau na paripālayiṣyāmīti na tu yuktam idaṃ mayā vitarkayitum iti sa mahātmā viniścitya tat pravaṅgamithunam uvāca | tad gacchataṃ tuhinaśailam imaṃ vigāhya tuṅgaiḥ snubhir gaganamadhyam ivollikhantam / svādūni śīghrataram ānayataṃ phalāni premṇā śiśudvayam idaṃ paripālayāmi
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.