अथ तत् कपिमिथुनं बोधिसत्त्वसमीपे तत् पुत्रकद्वयं विनिक्षिप्य सान्त्वयित्वा च त्वरिततरगमनं फलोपनयनाय हिमवद्वनान्तराणि परिबभ्राम । अचिरगतयोश् च तयोः कप्योस् तस्मिन् महात्मनि केसरिणि पितरीव तौ कपिशावौ प्रेमाबबन्धतुः । अनिन्दिताण्गश् च ताभ्यां परिणतिस्वादूनि शिथिलदशनप्रान्तगृहीतानि फलानि प्रायच्छत् । तौ च प्रकृतिचपलतया तस्य महात्मनस् तां तां विहेठनां चक्रतुः । गुहाजिरोपान्तवने मनोहरे हरेः सुषुप्सोः सुखशीतमारुते । रुतेन तौ वानरशावकौ मुहुर् मुहूर्तनिद्रासुखम् अस्य जघ्नतुः
atha tat kapimithunaṃ bodhisattvasamīpe tat putrakadvayaṃ vinikṣipya sāntvayitvā ca tvaritataragamanaṃ phalopanayanāya himavadvanāntarāṇi paribabhrāma | aciragatayoś ca tayoḥ kapyos tasmin mahātmani kesariṇi pitarīva tau kapiśāvau premābabandhatuḥ | aninditāṇgaś ca tābhyāṃ pariṇatisvādūni śithiladaśanaprāntagṛhītāni phalāni prāyacchat | tau ca prakṛticapalatayā tasya mahātmanas tāṃ tāṃ viheṭhanāṃ cakratuḥ | guhājiropāntavane manohare hareḥ suṣupsoḥ sukhaśītamārute / rutena tau vānaraśāvakau muhur muhūrtanidrāsukham asya jaghnatuḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.