ऋषिर् उवाच । सत्यम् अनेकेषां परिभवादीनां दोषशराणां शरव्यभूतो गृहवासः सुखलवास्वादमोहितात्मभिर् न शक्यते परित्यक्तुम् । किं तु । शश सुहृत्तम शीलयशोनिधेर् भवत एव गुणा ननु तादृशाः । मम भविष्यति यैर् हृतचेतसः पुनर् इहागमनं शमम् इच्छतः
ṛṣir uvāca | satyam anekeṣāṃ paribhavādīnāṃ doṣaśarāṇāṃ śaravyabhūto gṛhavāsaḥ sukhalavāsvādamohitātmabhir na śakyate parityaktum | kiṃ tu | śaśa suhṛttama śīlayaśonidher bhavata eva guṇā nanu tādṛśāḥ / mama bhaviṣyati yair hṛtacetasaḥ punar ihāgamanaṃ śamam icchataḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.