बोधिसत्त्व उवाच । यद्य् अवश्यम् एव गन्तुम् अभिलषितं तथाप्य् एकम् इमं दिवसम् इहोषित्वा श्वः स्वम् अभिप्रायम् अनुष्ठातासि । ततः स मुनिर् एवं चिन्तयामास । नियतम् अयं मां निमन्त्रयितुकामः । जम्बूवनं क्वचिद् अनेन फलाभिरामं दृष्टं भवेत् किम् अथवा फलितो ऽत्र चूतः । पाकाभिताम्रसुकुमारफलाधिवासो शैलान्तरे क्वचिद् उदुम्बरपादपो वा
bodhisattva uvāca | yady avaśyam eva gantum abhilaṣitaṃ tathāpy ekam imaṃ divasam ihoṣitvā śvaḥ svam abhiprāyam anuṣṭhātāsi | tataḥ sa munir evaṃ cintayāmāsa | niyatam ayaṃ māṃ nimantrayitukāmaḥ | jambūvanaṃ kvacid anena phalābhirāmaṃ dṛṣṭaṃ bhavet kim athavā phalito 'tra cūtaḥ / pākābhitāmrasukumāraphalādhivāso śailāntare kvacid udumbarapādapo vā
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.