अथ विविधान्य् अजन्यानि विलोक्य भद्रशिलानिवासी जनः किम् इदम् इति समाशङ्कमानः पर्याकुलताम् आजगाम । ये तु तत्र निपुणतरास् ते राज्ञो विनाशम् आसन्नम् उत्प्रेक्षमाणास् तुमुलमनसो भूत्वा परस्परम् एवम् ऊचुः । उत्पातजनितं कृच्छ्रं मा भूद् अस्य महीभुजः । यस्याश्रित्य भुजच्छायां देहिनः शेरते सुखम्
atha vividhāny ajanyāni vilokya bhadraśilānivāsī janaḥ kim idam iti samāśaṅkamānaḥ paryākulatām ājagāma | ye tu tatra nipuṇatarās te rājño vināśam āsannam utprekṣamāṇās tumulamanaso bhūtvā parasparam evam ūcuḥ | utpātajanitaṃ kṛcchraṃ mā bhūd asya mahībhujaḥ / yasyāśritya bhujacchāyāṃ dehinaḥ śerate sukham
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.