अथ तां ज्वलन्तीं चिताम् आलोक्य परिदेवमानः स जनकाय एवम् अवोचत्। अहो भगवत्य् अनित्यता नाम निर्विशेषा । मन्दं दत्तविलेपना शशभृतः कान्तिं हरन्ती पुरा या स्पृष्टा प्रमदाङ्गुलीकिसलयैर् गोरोचनाधारिभिः । सेयं पातितवासवध्वजनिभा राज्ञः शमालम्बिनी लोलाभिः परिमृश्यते हुतवहज्वालाङ्गुलीभिस् तनुः
atha tāṃ jvalantīṃ citām ālokya paridevamānaḥ sa janakāya evam avocat| aho bhagavaty anityatā nāma nirviśeṣā | mandaṃ dattavilepanā śaśabhṛtaḥ kāntiṃ harantī purā yā spṛṣṭā pramadāṅgulīkisalayair gorocanādhāribhiḥ / seyaṃ pātitavāsavadhvajanibhā rājñaḥ śamālambinī lolābhiḥ parimṛśyate hutavahajvālāṅgulībhis tanuḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.