अथ स कुमारः पितरम् आगम्योवाच । आज्ञापयतु तातः कथं मया व्यवहर्तव्यम् इति । राजोवाच । श्रूयतां वत्स । सर्वथा न कदा चिद् आयुष्मता प्रणयिणाम् उपरि निरादरेण भवितव्यम् इति । पश्य ॥ निन्दाहेतुः सद्गतीनां निरोद्धा शून्यागारं जालिनीयातुधान्याः । श्रेयःसेतुध्वंसनो ऽम्भःप्रवाहो लोभान्धानां मत्सरो वैरिभूतः
atha sa kumāraḥ pitaram āgamyovāca | ājñāpayatu tātaḥ kathaṃ mayā vyavahartavyam iti | rājovāca | śrūyatāṃ vatsa | sarvathā na kadā cid āyuṣmatā praṇayiṇām upari nirādareṇa bhavitavyam iti | paśya || nindāhetuḥ sadgatīnāṃ niroddhā śūnyāgāraṃ jālinīyātudhānyāḥ / śreyaḥsetudhvaṃsano 'mbhaḥpravāho lobhāndhānāṃ matsaro vairibhūtaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.