राजोवाच । न खल्व् एवं यथा भवन्तस् तर्कयन्तीति । अमात्याः पुनर् ऊचुः । को ऽभिप्रायो देवस्य । राजोवाच । दुःस्वप्नदर्शनाद् आगताशङ्को ऽहम् एवं तर्कयामि । कदा चिद् अतर्कितैवेयम् अनित्यता समागम्य मां विनाशयेत् । अतः पुत्रम् अभिषिक्तं द्रष्टुम् इच्छामीति । अमात्याः प्रोचुः । यद् आज्ञापयति देव इति ॥ अथ समुच्छ्रितकाञ्चनतोरणे गृहवरे वरतूर्यपटुध्वनौ । अभिषिषेच सुतं सुतवत्सलः क्षितिपतिः क्षितिपालनमस्कृतः
rājovāca | na khalv evaṃ yathā bhavantas tarkayantīti | amātyāḥ punar ūcuḥ | ko 'bhiprāyo devasya | rājovāca | duḥsvapnadarśanād āgatāśaṅko 'ham evaṃ tarkayāmi | kadā cid atarkitaiveyam anityatā samāgamya māṃ vināśayet | ataḥ putram abhiṣiktaṃ draṣṭum icchāmīti | amātyāḥ procuḥ | yad ājñāpayati deva iti || atha samucchritakāñcanatoraṇe gṛhavare varatūryapaṭudhvanau / abhiṣiṣeca sutaṃ sutavatsalaḥ kṣitipatiḥ kṣitipālanamaskṛtaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.