स च महात्मा सितसिकतामनोहरं पुलिनम् उत्तीर्य यदि माम् अयं जनकायः प्राणेभ्यो वियोजयेत् ततो दुष्कृतफलेन युक्तो दुर्गतिपरायणः स्याद् इति । तद् इदम् अत्र प्राप्तकालं स्वयम् एव सर्वेन्द्रियनिरोधं कृत्वा जीवितं परित्यक्ष्यामीति विचिन्त्य प्राणान् अत्याक्षीत् । अथ कलुषसलिलाभिषिक्तसितद्विरदकुम्भाकृताव् अस्तगिरिशिखरावलम्बिनि शिशिरांशौ प्रतनुपांसूपदिग्धस्फटिकमणिनिभासु प्रविरलीभवन्तीषु तारासु । संमीलत्सु कुमुदगहनेषु विनिद्रीभवत्सु कमलाकरेषु हरितालरसेनेव बालातपेन परिच्छुरितेषु गिरिशिखरेषु नरपतिशून्यं शयनं शयनपालिकाजनाद् उपलभ्यामात्याः । क्व पुना राजा गतः स्याद् इति भवनसमीपजातम् उपवनम् आलोक्य समन्ततः परिभ्रमन्तो ददृशुर् वराणसायाः समुद्रपत्याः पुलिने मुक्ताराशिम् इव दीर्घीकृतं रोहीतमत्स्यम् । ते च शुश्रुवुर् अदृश्यवपुषो गगनस्थस्य दिवौकसो गम्भीरां भारतीम् ॥ आतङ्कदुःखविच्छित्त्यै जनस्यास्य स भूपतिः । मुक्त्वात्मानं नदीतोये गतो रोहीतमत्स्यताम्
sa ca mahātmā sitasikatāmanoharaṃ pulinam uttīrya yadi mām ayaṃ janakāyaḥ prāṇebhyo viyojayet tato duṣkṛtaphalena yukto durgatiparāyaṇaḥ syād iti | tad idam atra prāptakālaṃ svayam eva sarvendriyanirodhaṃ kṛtvā jīvitaṃ parityakṣyāmīti vicintya prāṇān atyākṣīt | atha kaluṣasalilābhiṣiktasitadviradakumbhākṛtāv astagiriśikharāvalambini śiśirāṃśau pratanupāṃsūpadigdhasphaṭikamaṇinibhāsu praviralībhavantīṣu tārāsu | saṃmīlatsu kumudagahaneṣu vinidrībhavatsu kamalākareṣu haritālaraseneva bālātapena paricchuriteṣu giriśikhareṣu narapatiśūnyaṃ śayanaṃ śayanapālikājanād upalabhyāmātyāḥ | kva punā rājā gataḥ syād iti bhavanasamīpajātam upavanam ālokya samantataḥ paribhramanto dadṛśur varāṇasāyāḥ samudrapatyāḥ puline muktārāśim iva dīrghīkṛtaṃ rohītamatsyam | te ca śuśruvur adṛśyavapuṣo gaganasthasya divaukaso gambhīrāṃ bhāratīm || ātaṅkaduḥkhavicchittyai janasyāsya sa bhūpatiḥ / muktvātmānaṃ nadītoye gato rohītamatsyatām
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.