सनातनः: जपस्य पुरत आदौ परतः अन्ते च इति प्राणायामेषु कालः । तत् त्रयं प्राणायाम-त्रयम् इति सङ्ख्या । यो जनो दिनशः प्रत्यहं षोडश-प्राणायामान् आचरेत्, स मासतः मासेनैकेन अंहसः पापात् परिपूयते शुद्धो भवतीति सामान्यतः फलम् । परं च सर्वं पुर्वं लिखितम् एव ** ह्भ्व्च् ५।१३२ ** अथ पीठ-न्यासः ततो निज-तनूम् एव पूजा-पीठं प्रकल्पयेत् । पीठस्याधार-शक्त्यादीन् न्यसेत् स्वाङ्गेषु तारवत्
sanātanaḥ: japasya purata ādau parataḥ ante ca iti prāṇāyāmeṣu kālaḥ | tat trayaṃ prāṇāyāma-trayam iti saṅkhyā | yo jano dinaśaḥ pratyahaṃ ṣoḍaśa-prāṇāyāmān ācaret, sa māsataḥ māsenaikena aṃhasaḥ pāpāt paripūyate śuddho bhavatīti sāmānyataḥ phalam | paraṃ ca sarvaṃ purvaṃ likhitam eva ** HbhvC 5.132 ** atha pīṭha-nyāsaḥ tato nija-tanūm eva pūjā-pīṭhaṃ prakalpayet | pīṭhasyādhāra-śaktyādīn nyaset svāṅgeṣu tāravat
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.