असहायसय् आद्यन्त-उपदिष्टानि कार्याणि न सिध्यन्ति इति अयम्-अतिदेश आरभ्यते । सप्तम्य्-अर्थे वतिः । आदाव्-इव अन्ते इव एकस्मिन्न्-अपि कार्यं भवति । यथा कर्तव्यम् इत्य् अत्र प्रत्यय-आद्य्-उदात्तत्वं भवति, एवम् औपगवम् इत्य् अत्र अपि यथा स्यात् । यथा वृक्षाभ्याम् इत्य् अत्र अतो ऽङ्गस्य दीर्घत्वम् एवम् आभ्याम्, इत्य् अत्र अपि यथा स्यात् । एकस्मिन्न्-इति किम् । सभासन्नयने भवः साभासन्नयनः, आकारम् आश्रित्य वृद्ध-सञ्ज्ञा न भवति ॥ तरप्-तमपौ घः
asahāyasay ādyanta-upadiṣṭāni kāryāṇi na sidhyanti iti ayam-atideśa ārabhyate / saptamy-arthe vatiḥ / ādāv-iva ante iva ekasminn-api kāryaṃ bhavati / yathā kartavyam ity atra pratyaya-ādy-udāttatvaṃ bhavati, evam aupagavam ity atra api yathā syāt / yathā vṛkṣābhyām ity atra ato 'ṅgasya dīrghatvam evam ābhyām, ity atra api yathā syāt / ekasminn-iti kim / sabhāsannayane bhavaḥ sābhāsannayanaḥ, ākāram āśritya vṛddha-sañjñā na bhavati // tarap-tamapau ghaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.