JV 1.2.15
हन्तेर् धातोः परः सिच् किद् भवति । आहत, आहसाताम्, आहसत । सिचः कित्त्वाद् अनुनासिक-लोपः । सिज्-ग्रहणं लिङ्-निवृत्त्य्-अर्थम् । उत्तरत्र-अनुवृत्तिर् मा भूत् । अत्मनेपद-ग्रहणम् उत्तर-अर्थम् अनुवर्तते । इह तु परस्मैपदे हन्तेर् वधभावस्य नित्यत्वात् कित्त्वस्य प्रयोजनं न अस्ति ॥ यमो गन्धने
hanter dhātoḥ paraḥ sic kid bhavati / āhata, āhasātām, āhasata / sicaḥ kittvād anunāsika-lopaḥ / sij-grahaṇaṃ liṅ-nivṛtty-artham / uttaratra-anuvṛttir mā bhūt / atmanepada-grahaṇam uttara-artham anuvartate / iha tu parasmaipade hanter vadhabhāvasya nityatvāt kittvasya prayojanaṃ na asti // yamo gandhane
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.