अच् इति वर्तते । उदात्त-नुदात्त-स्वर-समाहारो यो ऽच् स स्वरित-सञ्ज्ञो भवति । सामर्थ्याच् च अत्र लोक-वेदयोः प्रसिद्धौ गुणाव् एव वर्ण-धर्माव् उदात्त-अनुदात्तौ गृह्येते, ना ऽचौ । तौ समाह्रियेते यस्मिन्न् अचि तस्य स्वरितः इत्य् एषा संज्ञा विधीयते । शिक्यम् । कन्या । सामन्यः । क्व । स्वरित-प्रदेशाः-- तित् स्वरितम् (*६,१।१७५) इत्य् एवम् आदयः ॥ तस्य-आदित उदात्तम् अर्ध-ह्रस्वम्
ac iti vartate / udātta-nudātta-svara-samāhāro yo 'c sa svarita-sañjño bhavati / sāmarthyāc ca atra loka-vedayoḥ prasiddhau guṇāv eva varṇa-dharmāv udātta-anudāttau gṛhyete, nā 'cau / tau samāhriyete yasminn aci tasya svaritaḥ ity eṣā saṃjñā vidhīyate / śikyam / kanyā / sāmanyaḥ / kva / svarita-pradeśāḥ-- tit svaritam (*6,1.175) ity evam ādayaḥ // tasya-ādita udāttam ardha-hrasvam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.