लः कर्मणि च भावे च अकर्मकेभ्यः (*३,४।६९) इति भाव-कर्मणोर् विहितस्य लस्य तिब्-आदयः सामान्येन वक्ष्यन्ते । तत्र-इदम् उच्यते, भावे कर्मणि च आत्मनेपदं भवति । भावे - ग्लाय्ते भवता, सुप्यते भवता, आस्यते भवता । कर्मणि - क्रियते कटः, ह्रियते भारः । कर्मकर्तरि, लूयते केदारः स्वयम् एव इति, परस्मैपदं न भवति । तस्य विधाने द्वितीयं कर्तृ-ग्रहणम् अनुवर्तते । तेन कर्तिव यः कर्ता तत्र प्रस्मैपदं भवति ॥ कर्तरि कर्म-व्यतिहारे
laḥ karmaṇi ca bhāve ca akarmakebhyaḥ (*3,4.69) iti bhāva-karmaṇor vihitasya lasya tib-ādayaḥ sāmānyena vakṣyante / tatra-idam ucyate, bhāve karmaṇi ca ātmanepadaṃ bhavati / bhāve - glāyte bhavatā, supyate bhavatā, āsyate bhavatā / karmaṇi - kriyate kaṭaḥ, hriyate bhāraḥ / karmakartari, lūyate kedāraḥ svayam eva iti, parasmaipadaṃ na bhavati / tasya vidhāne dvitīyaṃ kartṛ-grahaṇam anuvartate / tena kartiva yaḥ kartā tatra prasmaipadaṃ bhavati // kartari karma-vyatihāre
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.