उत्पूर्वात् तिष्ठतेर् अनूर्ध्व-कर्मणि वर्तमानाद् आत्मनेपदं भवति । कर्मशब्दः क्रियावाची । अनूर्ध्वताविशिष्टक्रियावचनात् तिष्ठतेर् आत्मनेपदं भवति । गेहे उतिष्ठते । कुटुम्बे उत्तिष्ठते । तद्-अर्थं यतते इत्य् अर्थः । उद ईहायाम् इति वक्तव्यम् । इह मा भूत्, अस्माद् ग्रामात् शतम् उत्तिष्ठति । शतम् उत्पद्यते इत्य् अर्थः । ईहग्रहणम् अनूर्ध्व-कर्मण एव विशेषनं, न अपवादः । अनूर्ध्व-कर्मणि इति किम् ? आसनाद् उत्तिष्ठति ॥ उपान् मन्त्र-करणे
utpūrvāt tiṣṭhater anūrdhva-karmaṇi vartamānād ātmanepadaṃ bhavati / karmaśabdaḥ kriyāvācī / anūrdhvatāviśiṣṭakriyāvacanāt tiṣṭhater ātmanepadaṃ bhavati / gehe utiṣṭhate / kuṭumbe uttiṣṭhate / tad-arthaṃ yatate ity arthaḥ / uda īhāyām iti vaktavyam / iha mā bhūt, asmād grāmāt śatam uttiṣṭhati / śatam utpadyate ity arthaḥ / īhagrahaṇam anūrdhva-karmaṇa eva viśeṣanaṃ, na apavādaḥ / anūrdhva-karmaṇi iti kim ? āsanād uttiṣṭhati // upān mantra-karaṇe
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.