णेः इति वर्तते । अकर्त्र्-अभिप्राय-अर्थो ऽयम्-आरम्भः । विभेतेः स्मयतेश् च ण्य्-अन्ताद् आत्मनेपदं भवति हेतुभये । हेतुः प्रयोजकः कर्ता लकार-वाच्यः, ततश् चेद् भयं भवति । भय-ग्रहणम् उपलक्षण-अर्थम्, विस्मयो ऽपि तत एव ? जटिलो भीषयते । मुण्डो भीषयते । जटिलो विस्मापयते । मुण्डो विस्मापयते । हेतुभये इति किम् ? कुञ्चिकयैनं भाययति । रूपेण विस्माययति । अत्र कुञ्चिका भयस्य करणम्, न हेतुः ॥ गृधि-वञ्च्योः प्रलम्भने
ṇeḥ iti vartate / akartr-abhiprāya-artho 'yam-ārambhaḥ / vibheteḥ smayateś ca ṇy-antād ātmanepadaṃ bhavati hetubhaye / hetuḥ prayojakaḥ kartā lakāra-vācyaḥ, tataś ced bhayaṃ bhavati / bhaya-grahaṇam upalakṣaṇa-artham, vismayo 'pi tata eva ? jaṭilo bhīṣayate / muṇḍo bhīṣayate / jaṭilo vismāpayate / muṇḍo vismāpayate / hetubhaye iti kim ? kuñcikayainaṃ bhāyayati / rūpeṇa vismāyayati / atra kuñcikā bhayasya karaṇam, na hetuḥ // gṛdhi-vañcyoḥ pralambhane
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.