तङ् इति प्रत्याहारो नवानाम् वचनानाम् । आनः इति शानच्-कानचोर्-ग्रहनम् । पूर्वेण परस्मैपदस्-अञ्ज्ञायां प्राप्तायां तङ्-आनयोर् आत्मनेपद-सञ्ज्ञा विधीयते । त, आताम्, झ । थास्, आथाम्, ध्वम् । इट्, वहि, महिङ् । आनह्ः खल्व् अपि - शानच्-कानचौ । लः इत्य् एव, कतीह निघ्नानाः । आत्मनेपद-प्रदेशाः - अनुदत्त-ङित आत्मनेपदम् (*१,३।१२) इत्य् एवम् आदयः ॥ तिङस् त्रीणि त्रीणि प्रथम-मध्यम-उत्तमाः
taṅ iti pratyāhāro navānām vacanānām / ānaḥ iti śānac-kānacor-grahanam / pūrveṇa parasmaipadas-añjñāyāṃ prāptāyāṃ taṅ-ānayor ātmanepada-sañjñā vidhīyate / ta, ātām, jha / thās, āthām, dhvam / iṭ, vahi, mahiṅ / ānahḥ khalv api - śānac-kānacau / laḥ ity eva, katīha nighnānāḥ / ātmanepada-pradeśāḥ - anudatta-ṅita ātmanepadam (*1,3.12) ity evam ādayaḥ // tiṅas trīṇi trīṇi prathama-madhyama-uttamāḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.