प्रहासः परिहासः क्रीडा । प्रहासे गम्यमाने मन्य-उपपदे धातोर् मध्यम-पुरुषो भवति, मन्यतेश् च-उत्तमः, स च एकवद् भवति । एहि मन्ये ओदनम् भोक्ष्यसे इति, न हि भोक्ष्यसे, भुक्तः सो ऽतिथिभिः । एहि मन्ये रथेन यास्यसि, न हि यास्यसि, यात्स्तेन ते पिता । मध्यम-उत्तमयोः प्राप्तयोः उत्तम-मध्यमौ विधीयेते । प्रहासे इति किम् ? एहि मन्यसे ओदनं भोक्ष्ये इति । सुष्ठु मन्यसे । साधु मन्यसे ॥ अस्मद्य् उत्तमः
prahāsaḥ parihāsaḥ krīḍā / prahāse gamyamāne manya-upapade dhātor madhyama-puruṣo bhavati, manyateś ca-uttamaḥ, sa ca ekavad bhavati / ehi manye odanam bhokṣyase iti, na hi bhokṣyase, bhuktaḥ so 'tithibhiḥ / ehi manye rathena yāsyasi, na hi yāsyasi, yātstena te pitā / madhyama-uttamayoḥ prāptayoḥ uttama-madhyamau vidhīyete / prahāse iti kim ? ehi manyase odanaṃ bhokṣye iti / suṣṭhu manyase / sādhu manyase // asmady uttamaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.