सुप् तिङ् इति प्रत्याहार-गरहणम् । सुबन्तं तिङन्तं च शब्द-रूपं पदसञ्ज्ञं भवति । ब्राह्मणाः पथनित् । पदसञ्ज्ञायाम् अन्तग्रहणम् अन्यत्र सञ्ज्ञा-विधौ प्रत्यय-ग्रहणे तद्-अन्त-विधेः प्रतिषेध-अर्थम् । गौरी ब्राह्मणितरा । पद-प्रदेशाः - पदस्य (*८,१।१३), पदात् (*८,१।१७) इत्य् एवम् आदयः ॥ नः क्ये
sup tiṅ iti pratyāhāra-garahaṇam / subantaṃ tiṅantaṃ ca śabda-rūpaṃ padasañjñaṃ bhavati / brāhmaṇāḥ pathanit / padasañjñāyām antagrahaṇam anyatra sañjñā-vidhau pratyaya-grahaṇe tad-anta-vidheḥ pratiṣedha-artham / gaurī brāhmaṇitarā / pada-pradeśāḥ - padasya (*8,1.13), padāt (*8,1.17) ity evam ādayaḥ // naḥ kye
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.