ङ्य्-आप् प्रातिपदिकात् स्वादयः, लस्य तिबादयः इति सामान्येन बहुवचनं विहितं, तस्य अनेन बहुत्व-सङ्ख्या वाच्यत्वेन विधीयते । बहुषु बहुवचनम् भवति । बहुत्वम् अस्य वाच्यं भवति इति यावत् । कर्मादयो ऽप्य् अपरे विभक्तीनाम् अर्था वाच्याः । तदीये बहुत्वे बहुवचनम् । कर्म-आदिषु बहुषु बहुवचनम् इत्य् अर्थः । व्राह्मणाः पठन्ति । यत्र च सङ्ख्या सम्भवति तत्र अयम् उपदेशः । अव्ययेभ्यस् तु निः-सङ्ख्येभ्यः सामान्य-विहिताः स्वादयो विद्यन्त एव ॥ द्व्य्-एकयोर् द्विबचन-एकवचने
ṅy-āp prātipadikāt svādayaḥ, lasya tibādayaḥ iti sāmānyena bahuvacanaṃ vihitaṃ, tasya anena bahutva-saṅkhyā vācyatvena vidhīyate / bahuṣu bahuvacanam bhavati / bahutvam asya vācyaṃ bhavati iti yāvat / karmādayo 'py apare vibhaktīnām arthā vācyāḥ / tadīye bahutve bahuvacanam / karma-ādiṣu bahuṣu bahuvacanam ity arthaḥ / vrāhmaṇāḥ paṭhanti / yatra ca saṅkhyā sambhavati tatra ayam upadeśaḥ / avyayebhyas tu niḥ-saṅkhyebhyaḥ sāmānya-vihitāḥ svādayo vidyanta eva // dvy-ekayor dvibacana-ekavacane
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.