विहिता हि तत्र करणादिसञ्ज्ञा । तद्-अर्थम् आह - अपूर्वविधौ इति । ब्रुविशासि-गुणेन च यत् सचते । ब्रुविशास्योर् गुणः साधनम्, प्रधानं, प्रधानं कर्म, धर्म-अदिकम्, तेन यत् सम्बध्यते, तदकीर्तितम् आचरितं कविना, तदकथितम् औक्तं सूत्रकारेण । दुहि - गां दोग्धि पयः । याचि - पौरवं गां याचते । रुधि - गामवरुणद्धि व्रजम् । प्रच्छि - माणावकं पन्थानं पृच्छति । भिक्षि - पौरवम् गां भिक्षते । चिञ् - वृक्षमविचिनोति फलानि । ब्रुवि - माणवकं धर्मं ब्रूते । शासि - माणवकं धर्मम् अनुशास्ति ॥ गुति-बुद्धि-प्रत्यवसान-अर्थ-शब्द-कर्म-अकर्मकाणाम् अणि कर्ता स णौ
vihitā hi tatra karaṇādisañjñā / tad-artham āha - apūrvavidhau iti / bruviśāsi-guṇena ca yat sacate / bruviśāsyor guṇaḥ sādhanam, pradhānaṃ, pradhānaṃ karma, dharma-adikam, tena yat sambadhyate, tadakīrtitam ācaritaṃ kavinā, tadakathitam auktaṃ sūtrakāreṇa / duhi - gāṃ dogdhi payaḥ / yāci - pauravaṃ gāṃ yācate / rudhi - gāmavaruṇaddhi vrajam / pracchi - māṇāvakaṃ panthānaṃ pṛcchati / bhikṣi - pauravam gāṃ bhikṣate / ciñ - vṛkṣamavicinoti phalāni / bruvi - māṇavakaṃ dharmaṃ brūte / śāsi - māṇavakaṃ dharmam anuśāsti // guti-buddhi-pratyavasāna-artha-śabda-karma-akarmakāṇām aṇi kartā sa ṇau
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.