JV 1.4.95
सु-शब्दः पूजायाम् अर्थे कर्मप्रवचनीय-सञ्ज्ञो भवति । सु सिक्तं भवता । सु स्तुतं भवता । धात्व्-अर्थः स्तूयते । उपसर्ग-सञ्ज्ञ-आश्रयं षत्वं न भवति । पूजायाम् इति किम् ? सुषिक्तं किं तवात्र ॥ अतिर् अतिक्रमणे च
su-śabdaḥ pūjāyām arthe karmapravacanīya-sañjño bhavati / su siktaṃ bhavatā / su stutaṃ bhavatā / dhātv-arthaḥ stūyate / upasarga-sañjña-āśrayaṃ ṣatvaṃ na bhavati / pūjāyām iti kim ? suṣiktaṃ kiṃ tavātra // atir atikramaṇe ca
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.