सुप् सुपा इति वर्तते । तस्य विशेषणम् एतत् । पञ्चम्यन्तं सुबनतं भय-शब्देन । सुबन्तेन सह समस्यते विभाषा, तत्पुरुषश् च समासो भवति । वृकेब्यो भयं वृकभयम् । चौरभयम् । दस्युभयम् । भय-भीत-भीति-भीभिर् इति वक्तव्यम् । वृकेभ्यो भीतः वृकभीतः । वृकभीतिः । वृकभीः । पूर्वस्य+एव अयं बहुलग्रहणस्य प्रप्ञ्चः । तथा च ग्रामनिर्गतः, अधर्मजुगुप्सुः इत्य् एवम् आदि सिद्धं भवति ॥ अपेत-अपोढ-मुक्त-पतित-अपत्रस्तैर् अल्पशः
sup supā iti vartate / tasya viśeṣaṇam etat / pañcamyantaṃ subanataṃ bhaya-śabdena / subantena saha samasyate vibhāṣā, tatpuruṣaś ca samāso bhavati / vṛkebyo bhayaṃ vṛkabhayam / caurabhayam / dasyubhayam / bhaya-bhīta-bhīti-bhībhir iti vaktavyam / vṛkebhyo bhītaḥ vṛkabhītaḥ / vṛkabhītiḥ / vṛkabhīḥ / pūrvasya+eva ayaṃ bahulagrahaṇasya prapñcaḥ / tathā ca grāmanirgataḥ, adharmajugupsuḥ ity evam ādi siddhaṃ bhavati // apeta-apoḍha-mukta-patita-apatrastair alpaśaḥ
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.