नित्यम् इति वर्तते । उपपदम् अतिङन्तं समर्थेन शब्दान्तरेण सह समस्यते नित्यम्, तत्पुरुषश् च समासो भवति । कुम्भकारः । नगरकारः । अतिङ् इति किम् ? एधानाहारको व्रजति । ननु च सुप् सुपा इति वर्तते, तत्र कुतस् तिङन्तेन समास-प्रसङ्गः ? एवं तर्हि ज्ञापयति एतयोर् योगयोः सुप् सुपेति न सम्बध्यते इति । तेन गतिकारकोपपदानां कृद्भिः सह समासवचनं प्राक् सुबुत्पत्तेः इत्य् एतद् उपपन्नं भवति । अश्वक्रीती । अश्वक्रीती । धनक्रीती ॥ अमा-एव अव्ययेन
nityam iti vartate / upapadam atiṅantaṃ samarthena śabdāntareṇa saha samasyate nityam, tatpuruṣaś ca samāso bhavati / kumbhakāraḥ / nagarakāraḥ / atiṅ iti kim ? edhānāhārako vrajati / nanu ca sup supā iti vartate, tatra kutas tiṅantena samāsa-prasaṅgaḥ ? evaṃ tarhi jñāpayati etayor yogayoḥ sup supeti na sambadhyate iti / tena gatikārakopapadānāṃ kṛdbhiḥ saha samāsavacanaṃ prāk subutpatteḥ ity etad upapannaṃ bhavati / aśvakrītī / aśvakrītī / dhanakrītī // amā-eva avyayena
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.