पूर्वन समासे सिद्धे नियम-अर्थं वचनम् । अव्ययेन-उपपदस्य यः समासः सो ऽमा+एव भवति, न अन्येन । स्वादुङ्कारं भुङ्क्ते । सम्पन्नङ्कारम् भुग्क्ते । लवनङ्कारं भुङ्क्ते । अमा+एव इति किम् ? काल-समय-वेलासु तुमुन् (*३,३।१६७) - काले भोक्तुम् । एवकारकरणम् उपपद-विशेषन-अर्थम् । अमा+एव यत् तुल्य-विधानम् उपपदं तस्य समासो यथा स्यात्, अमा च अन्येन च यत् तुल्य-विह्धानं तस्य मा भूत् । अग्रे भुक्त्वा, अग्रे भोजम् ॥ तृतीया-प्रभृतीन्यतरस्यम्
pūrvana samāse siddhe niyama-arthaṃ vacanam / avyayena-upapadasya yaḥ samāsaḥ so 'mā+eva bhavati, na anyena / svāduṅkāraṃ bhuṅkte / sampannaṅkāram bhugkte / lavanaṅkāraṃ bhuṅkte / amā+eva iti kim ? kāla-samaya-velāsu tumun (*3,3.167) - kāle bhoktum / evakārakaraṇam upapada-viśeṣana-artham / amā+eva yat tulya-vidhānam upapadaṃ tasya samāso yathā syāt, amā ca anyena ca yat tulya-vihdhānaṃ tasya mā bhūt / agre bhuktvā, agre bhojam // tṛtīyā-prabhṛtīnyatarasyam
Devanagari rendered by HREEM from the edition's roman (IAST) text; the IAST is the edition's own.
Sanskrit only: no published translation is held for this verse.